[ تصوير ] عزادارى محرم
* گشايش كنسولگرى ايران در عشقآباد
با پىگيريهاى وزارت امور خارجه ايران و نيز مذاكرات با سفارت روسيه شوروى در تهران و دولت اين كشور در مسكو ، كنسولگرى ايران در عشقآباد امروز پس از چند ماه تعطيلى گشايش يافت . خبر ديگرى نيز حاكى است كه مدرسه مظفرى كه تحت حمايت دولت ايران در عشقآباد داير بود ولى چند ماهى به محاق تعطيلى رفته بود ، اينك گشايش يافته و غير از شاگردان دوره قبل ، دانشآموزان جديدى را براى تعليم و تربيت جذب كرده است . 9
هامش
( 1 ) . اسناد وزارت امور خارجه ، 1 - 3 - 46 - 1301 .
( 2 ) . همان ، 1 - 13 - 49 - 1301 .
( 3 ) . اسنادى از امتياز نفت شمال . . . ، ص 189 .
( 4 ) . روزنامه اتحاد ، شم 233 ، ص 3 .
( 5 ) . همانجا .
( 6 ) . ميرزا على محمد خان بنى آدم وزيرزاده كاشانى معروف به شريف الدوله به سال 1253 ش در كاشان متولد گرديد . وى فرزند ميرزا محمد على تعجب كاشانى معروف به داماد و داماد ميرزا زين العابدين خان شريف الدوله برادر بزرگ ميرزا نظام مهندس الممالك رئيس محاكمات وزارت خارجه بود .
شريف الدوله بخشى از تحصيلاتش را در كاشان به انجام رساند و سپس وارد مدرسه علوم سياسى گرديد . پس از اخذ دانشنامه در وزارت خارجه مشغول كار شد و مقارن مشروطيت در حدود 1324 ق كنسول بادكوبه شد . او در دوره مشروطه برحسب فرمان ژنرال قونسولى اسلامبول از بادكوبه ، به سمت كارگزارى گيلان ( رشت ) انتخاب گشت و در دوره دوم مجلس شوراى ملى از طرف مردم گيلان و فومنات به وكالت رسيد . چند ماه بعد ، از مجلس مستعفى شد و به رياست اداره تحريرات انگليس در وزارت خارجه منصوب گرديد . بعد از آن در تهران معاونت و كفالت وزارت خارجه و سپس معاونت وزارت داخله را بر عهده گرفت و در 1329 ق معاون وزارت جنگ شد . شريف الدوله در حدود 1332 ق كارگزار آذربايجان بود و بنا به موفقيت در انجام مأموريتهاى محوله ، مقرر گرديده بود به جاى نظام الملك والى آذربايجان و پيشكار وليعهد شود ، اما به تهران احضار و به معاونت وزارت داخله منصوب گشت . وى چندى هم سمت نمايندگى ايران در بالكان را برعهده داشت و در 17 جمادى الثانى 1337 بعد از عزل امير معزز به حكمرانى كردستان رسيد . او براى سامان بخشيدن به اوضاع نابسامان كردستان ، سالار اشرف را با وجود نفوذ و قدرتى كه داشت ، بازداشت و به دار مجازات آويخت و تا حدى توانست به وضع آشفته آنجا سروسامان بخشد . على محمد خان شريف الدوله در 1301 ش به حكومت بروجرد و لرستان انتصاب يافت و در 1343 ق ايالت بروجرد ، لرستان و خوزستان را برعهده داشت . وى پس از به قدرت رسيدن سردار سپه در 1345 ق والى آذربايجان شد و يك سال بعد ايالت خراسان را به عهده گرفت . در اواخر عمر به علت اينكه قوه سامعه را از دست داده بود به حالت انزوا زيست و در 21 دى 1325 درگذشت . وى دستى نيز در سرودن شعر داشت و وقايع و جنگهاى لرستان در رفع اشرار و تمرد شيخ خزعل در خوزستان را به شعر درآورده بود ( پاشا صالح ، « شريف الدوله بنى آدم » ، وحيد ، صص 31 - 26 ؛ عاقلى ، شرح حال رجال سياسى و . . . ، ج 1 ، صص 313 و 314 ؛ بامداد ، شرح حال رجال ايران قرنهاى . . . ، ج 2 ، ص 483 ) .
( 7 ) . روزنامه ايران ، شم 1210 ، ص 2 .
( 8 ) . همانجا .
( 9 ) . همان ، شم 1213 ، ص 1 .