تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 57

مساهمون:

ص٥٧
مىشود و به تدريج آن آب‌ها روى به نقصان مىآورد . و ساكنين آن حدود مذكور ساختند كه اين گودال را از زير دامنه كوه راهى است به صحراى فامور كه اين آب‌ها از همان راه به درياچه فامور مىرود ، زيرا كه زمين اين دشت ارتفاعش از صحراى فامور بيشتر است و الحق شكارگاه خوبى است . البته يكهزار قسم طيور مىتوان در آنجا شكار كرد .

وقايع يوم هشتم شهر مزبور [ كازرون و اطراف آن ]

بعد از حركت از دشت ارژنه روانه محال كازرون و مسافت اين راه هشت فرسنگ تمام است و راهش سنگلاخ و با نشيب و فراز و مشكل است . خاصه در دو مكان ابتدا راهى است كه بطور مارپيچ به بالاى كوه بايد رفت و آن راه مشهور به كتل پيره‌زن است و ارتفاعش بىنهايت و نشيب و فرازش بسيار و سنگلاخش بىشمار . با وجود اين‌طور سنگلاخ و نشيب و فراز مىتوان توپخانه از آنجا حركت داد . و سمت ميان شمال و مشرق اين كوه گرمسير و سمت ميان جنوب و مشرقش سرحد و تمامت جبالش پر از برف . همانا كه آن طرف كوه بسيار گرم و اين طرفش بىنهايت سرد است . بعد از گذشتن از آنجا راه داخل كوه مرتفع سنگلاخ بسيار تنگى مىشود كه مشهور به كتل دختر است و گذرانيدن توپخانه از آنجا بسيار صعب و مشكل است خاصه نزديكى امام‌زاده مسمى به ابو نصر كه راه سراشيب مىرود و بسيار مشكل مىشود و راهش بسيار تنگ و به طور مارپيچ بايد رفت و گذرانيدن توپخانه از آنجا خالى از
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 57 | سيد على آل داوود