است . جمعيت قريب سيصد و پنجاه خانوار و تعداد نفوس كليتا از هزار متجاوز است . نوكر و سرباز ديوانى سواى شش نفر قراسوران پياده و دوازده نفر سوار مستحفظ راه كه حقوق آنان راجع به حكومت آباده است ندارد . چاپارخانه دولتى در اينجا داير است . امامزادهاى مسمى به شاهزاده سيد على گل سرخ در نزديكى آبادى محل زيارت عمومى است .
صنعتى در اين آبادى از هيچ حيثيت جز گيوهكشى و نمدمالى معلوم نشد .
هواى آن بالنسبه به منازل ماقبل ييلاقيش بيشتر تحصيل برف در تابستان از كوهسار شش فرسنگى محكمى از بناهاى مرحوم مشير - الملك است ، از وسط دره جنب آبادى مىگذرد . كاروانسراى شاه عباس كه نيز بانى تعمير آن مشير الملك بوده است در سمت مغرب ايزد - خواست در كنار رودخانه در نهايت استحكام محل حاجت عابرين است و الحق در كمال خوبى ساخته شده ، بقيه سردر آن به كاشى معرق ممتاز و به اسم شاه عباس مرحوم نگارش يافته .
باغات اين آبادى در نيم فرسنگى آن واقع شده از هر قبيل ميوهء تابستانى و بهقدر كفاف بهدست آيد ولى انگور آن زياد ممتاز و به اطراف حمل شود زراعت اين آبادى منحصر به غله و بيشتر ترياك است . مردمانش اغلب متمول و مال باركش آن سواى شتر از هر قبيل فراوان است . اين قريه جزو خاك فارس و حكومت آن در جزو آباده است و ماليات آن از قرار مذكور با حقوق مستحفظين كليتا يكهزار و چهارصد تومان است . از اينجا راه فارس دو شعبه شود يكى از راه ييلاقى معروف به سرحد و شعبه ديگر از طرف آباده ممتد شود . ايل رحيمى از شعبه قشقائى قريب صد خانوار ايام تابستان در حدود كوه مرواريد كه شش فرسنگى است ييلاق نمايند و در چهار فرسنگى قشلاق
دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 153
مساهمون: سيد على آل داوود
ص١٥٣