هيچ آفريده را بمخاطبات نا « 1 » واجب و مطالبات نا « 2 » وارد مخاطب و مطالب نكنند و وجود « 3 » متمولان و متجملان را در مملكت موجب « 4 » مزيد « 5 » آبادانى و سبب ازدياد متوجهات ديوانى « 6 » دانند بلك در بند آن باشند كه متوسطان « 7 » و درويشان نيز بمراتب مالداران « 8 » رسند چه مقررست كى چندانك در مملكت « 9 » متمول بيشتر « 10 » باشد « 11 » مملكت معمورتر باشد و اموال خزانه موفورتر « 12 » و پادشاه نيكنام و اركان دولت پسنديده فرجام پس امرى كه در اتيان بدان مرتكب مخالفت « 13 » حق ( * ) بايد شد « 14 » و مظالمى « 15 » بر گردن گرفتن كه به هيچ توبه « 16 » دفع « 17 » آن نتوان كرد و ( * ) تا بردّ « 18 » آن قيام ننمايند « 19 » مرتفع نشود از جميع خلايق « 20 » ناپسنديده و از ملوك و سلاطين ناپسنديدهتر باشد چه ايشان را جهت رعايت و محافظت
هامش
( 1 ) - ت : با
( 2 ) - ت : با
( 3 ) - ج : و جون
( 4 ) - پ : حذف شده
( 5 ) - پ : مرند
( 6 ) - ت : حذف شده
( 7 ) - پ : متوسطات
( 8 ) - ب : در ان
( 9 ) - ت : ناخوانا
( 10 ) - پ : حذف شده
( 11 ) - پ : باشند
( 12 ) - پ : موفر
( 13 ) - پ : مخالف
( * 14 ) - آ : باشد
( 15 ) - ت : مظالم
( 16 ) - ج : كونه
( 17 ) - پ ث ج : رفع
( * 18 ) - آ : بايراد
( 19 ) - ج : نمايند
( 20 ) - پ : حذف شده ، ت : مردم