( 18 ) ( إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى ) : ( اين سفارشها در كتابهاى قديمى نيز بوده ) ( 19 ) ( صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى ) : ( كتابهاى ابراهيم و موسى ) با لحنى توبيخى مىفرمايد : على رغم اينكه گفتيم رستگارى در تزكيه و ياد پروردگار است ، ولى شما انسانها در پى پاك شدن نيستيد و بر اساس دعوتى كه طبع بشرى شما دارد ، شما تعلّق تامّ به دنيا و اشتغال به آبادانى دنيا را بر زندگى آخرت ترجيح مىدهيد و حال اينكه زندگى آخرت در مقايسه با دنيا بسيار برتر و پايدارتر است ، بلكه اصولا حيات آخرت دائمى و ابدى است و اين مطالبى كه ما به شما تذكّر داديم و شما را امر به تزكيه و ياد پروردگار نموديم ، قبلا در صحف اولى هم گفته بوديم و آن صحف عظيم الشّأن كتابهاى آسمانى نازل بر ابراهيم عليه السّلام و موسى عليه السّلام مىباشد .
سوره غاشيه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ غرض سوره : توصيف روز قيامت و تقسيم شدن مردم به دو گروه سعيد و شقى همراه با بيان وعده و وعيد . ( 1 ) ( هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ ) : ( آيا داستان روز فراگير قيامت به تو رسيده است ) ؟ ( 2 ) ( وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ ) : ( در آن روز چهرههايى از شدّت شرم ، فرو افكنده و ذليل است ؟ ) ( 3 ) ( عامِلَةٌ ناصِبَةٌ ) : ( از سيمايشان خستگى و تعب ناشى از تلاشهاى بىنتيجه نمودار است ) ( 4 ) ( تَصْلى ناراً حامِيَةً ) : ( داخل آتشى سوزان مىشوند ) ( 5 ) ( تُسْقى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ) : ( و از چشمهاى سوزان به آنها نوشانده مىشود ) ( 6 ) ( لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ ) : ( خوراكى جز خار تهوّعآور بدبو ندارند )