پرش به محتوای اصلی

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۴ — صفحه 737

پدیدآورندگان:

ص۷۳۷

( 18 ) ( كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ) : ( نه ، نامهء نيكان در عليّين است ) ( 19 ) ( وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ ) : ( و تو چه مىدانى كه عليّين چيست ؟ ) ( 20 ) ( كِتابٌ مَرْقُومٌ ) : ( كتابيست نوشته شده ) ( 21 ) ( يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ) : ( كه مقرّبان شاهد آنند ) مىفرمايد : چنين نيست كه ابرار با فجّار يكسان باشند ، بلكه آنچه براى ابرار مقدّر شده و قضاى آن رانده شده و جزاى نيكوكارى آنهاست ، در عليّين قرار دارد ، يعنى درجات عالى و منازل قرب . آنگاه در تعظيم و تفخيم آن مىفرمايد : اى پيامبر تو چه مىدانى كه عليّين چيست ؟ امرى نوشته شده و قضايى حتمى و بدون ابهام است . آنگاه مىفرمايد : مقرّبان عليّين را مشاهده مىكنند ، مقربيّن قومى از اهل بهشتند كه درجهء ايشان از درجهء عموم ابرار بالاتر است و عليّين را بواسطه ارائه پروردگارشان مىبينند و اينها همان اهل يقين هستند . ( 22 ) ( إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ ) : ( بدرستى كه ابرار غرق در نعماتند ) ( 23 ) ( عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ ) : ( بر كرسيها تكيه زده و نظاره مىكنند ) ( 24 ) ( تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ ) : ( در سيمايشان طراوت تنعّم مشاهده مىشود ) ( 25 ) ( يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ ) : ( از شراب خالص و صافى به ايشان مىنوشانند ) ( 26 ) ( خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ ) : ( شرابى كه مهر و مومش مشك است و شايسته است كه مردم براى رسيدن به چنين زندگى از هم سبقت بگيرند ) ( 27 ) ( وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ ) : ( شرابى كه آميخته با چشمهء تسنيم است ) ( 28 ) ( عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ) : ( چشمه‌اى كه مخصوص مقرّبان است ) مىفرمايد : ابرار و نيكان در نعمات بسيارى قرار دارند كه در وصف نمىگنجد و در جايگاههاى مخصوص تكيه زده‌اند و به مناظر زيبا و خرّم بهشت نظاره مىكنند و هر كس كه به ايشان نظر كند ، رونق و خرّمى ناشى از بهره‌مندى از نعمات بهشت را در چهره‌هايشان مىشناسد .