پرش به محتوای اصلی

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۴ — صفحه 726

پدیدآورندگان:

ص۷۲۶

( 1 ) ( إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ) : ( آن زمان كه خورشيد در هم پيچيده شود ) ( 2 ) ( وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ) : ( و آن زمان كه ستارگان سقوط كنند ) ( 3 ) ( وَ إِذَا الْجِبالُ سُيِّرَتْ ) : ( و آن زمان كه كوهها به راه مىافتند ) ( 4 ) ( وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ ) : ( و هنگامى كه نفيس‌ترين اموال بىصاحب ماند ) ( 5 ) ( وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ) : ( و زمانيكه وحوش هم محشور شوند ) ( 6 ) ( وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ ) : ( و زمانى كه درياها افروخته شوند ) ( 7 ) ( وَ إِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ) : ( و آن وقتى كه نفسها به جفت مناسب خود مىرسد ) ( 8 ) ( وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ ) : ( و روزى كه از دختران زنده به گور پرسيده شود ) ( 9 ) ( بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ) : ( به كدامين گناه كشته شدند ؟ ) ( 10 ) ( وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ) : ( و روزى كه نامه‌هاى اعمال براى حسابرسى باز مىشود ) ( 11 ) ( وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ ) : ( و روزى كه آسمان چون طومارى پيچيده گردد ) ( 12 ) ( وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ) : ( و روزى كه دوزخ افروخته شود ) ( 13 ) ( وَ إِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ) : ( و زمانى كه بهشت را نزديك سازند ) ( 14 ) ( عَلِمَتْ نَفْسٌ ما أَحْضَرَتْ ) : ( در چنين روزى هر نفسى مىفهمد كه چه عملى حاضر كرده و پيش فرستاده ) در توصيف روز قيامت مىفرمايد : آن زمانى كه خورشيد در هم پيچيده شود و تاريكى بر جرم آن احاطه بيابد و آن وقتى كه ستارگان سقوط كرده يا كدر و بىنور مىشوند ، و آن زمان كه از شدّت زلزله كوهها به راه مىافتند و متلاشى مىشوند و چون غبارى پراكنده مىگردند و آن زمان كه مادّه شتران آبستن ده ماهه رها كرده شوند ( و اين جمله كنايه از اين است كه در روز قيامت مردم اموال ارزشمندى كه قبلا بر سر تصاحبش با هم مىجنگيدند رها كرده و آنها بىصاحب مىمانند ، چون آنقدر به گرفتارى نفس خود مشغولند كه به چيز ديگرى نمىانديشند ) در ادامه مىفرمايد : آن زمانيكه حيوانات درنده نيز مانند انسانها محشور و برانگيخته مىشوند و آن زمان كه درياها آتشى افروخته شوند و يا پر از آتش مىگردد و آن زمان كه نفوس سعيده با زنان بهشتى تزويج