بلكه رزق مادّى و معنوى او ، از ناحيهء خداى متعال ضمانت شده و خداوند آن را تأمين مىكند ، در ادامه مىفرمايد : كسى كه بر خدا توكّل كند ، يعنى ارادهء خدا سبحان را بر اراده خود مقدّم نمايد و به دين و احكام الهى عمل كند ، خداوند او را كفيل خواهد بود و وى را كفايت خواهد كرد ، چون خداوند مسبب الاسباب است و همه اسباب به او منتهى مىشود ، به همين دليل هم امر خود را به انجام مىرساند و هر چه اراده كند محقّق مىشود ، همچنانكه فرمود ،
( إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
« 1 » همانا امر او چنان است كه وقتى ارادهء چيزى را كند ، مىگويد : باش ، پس موجود مىشود ) و خداوند براى هر چيز قدر و حد و حدودى قرار داده ، يعنى هيچ چيز نيست مگر آنكه اندازهاى معيّن و حدّى محدود دارد ، امّا خدا سبحان يگانه وجوديست كه به هيچ حدّى محدود نمىشود و هيچ چيز بر او احاطه نمىيابد و او خود محيط بر همه چيز است .
( 4 )
( وَ اللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ وَ اللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وَ أُولاتُ الْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْراً )
: ( و زنانى كه يائسه شدهاند ، اگر شك نموديد كه از پيرى است و يا به جهت عارضهاى ، پس آنها عدّه طلاقشان سه ماه است و نيز آنهايى كه از ابتدا حيض نديدهاند ، امّا زنان حامله عدّه آنها تا هنگام وضع حملشان است و هر كس از خدا بترسد ، خدا امور او را آسان مىسازد )
يعنى زنانى كه حيض نبينند و شما شك داريد كه حيض نديدنشان به جهت كبر سن است يا به جهت عارضهاى مزاجى است و نيز زنانى كه در سن حيض ديدن ، حيض نديدهاند ، عدّهء طلاقشان سه ماه است و زنان حامله مدّت عدّهشان تا روزى است كه وضع حمل نمايند و هر كس از خدا بترسد و حدود او را پايبند باشد خداوند برايش در كارهاى دنيا و آخرت و شدايد و مشقاّتى كه برايش حادث مىشود ، آسانى قرار مىدهد .
( 5 )
( ذلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُعْظِمْ لَهُ أَجْراً )
: ( اين امر خداست كه بر شما نازل كرده و كسى كه از خدا بترسد ، خدا گناهانش را
هامش
( 1 ) . سورهء يس ، آيه 82 .