( 118 ) ( وَ هَدَيْناهُمَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ ) : ( و آن دو را به راه مستقيم هدايت كرديم ) ( 119 ) ( وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ ) : ( و آثار و نام نيكشان را براى آيندگان حفظ نموديم ) ( 120 ) ( سَلامٌ عَلى مُوسى وَ هارُونَ ) : ( سلام بر موسى و هارون ) ( 121 ) ( إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ) : ( ما اينچنين نيكوكاران را جزا مىدهيم ) ( 122 ) ( إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ) : ( آن دو از بندگان مؤمن ما بودند ) مىفرمايد ما بر موسى و هارون نعمت بخشيديم و منّت نهاديم كه اين نعمات شامل نجات از شرّ فرعونيان و انزال كتاب و هدايت و . . . مىباشد و خداوند اين نعمات را بر مىشمارد ، ابتدا نجات از اندوه شديدى است كه بنى اسرائيل از شرّ فرعون داشتند و او آنها را به بندگى و استضعاف مىكشانيد ، آنگاه به نعمت نصرت اشاره مىكند كه بواسطهء تأييد الهى از مصر بيرون رفته و از دريا عبور كردند امّا فرعون و لشكريانش در دريا غرق شدند و به اين ترتيب خداوند آنها را بر فرعون غلبه داد و پس از آن به ايشان كتاب تورات را عطاء كرد كه مجهولات نهانى را برايشان روشن مىكرد و امورى را كه مورد احتياج آنها در دنيا و آخرت بود براى ايشان آشكار كرده و توضيح مىداد . و بوسيلهء تورات آنها را به سوى صراط مستقيم هدايت كرد ، هدايت كامل و تامّى كه آنها را به سوى راه روشنى هدايت مىكرد كه هرگز سالكين آن گمراه نمىشوند و خداوند بعد از آنها ثمرهء دعوتشان يعنى كلمهء توحيد را در امم بعدى باقى نگه داشت تا مردم آينده آنان را به نيكى و مجاهدت در راه خدا ياد كنند و آنگاه خداوند به اين دو بزرگوار عليهما السّلام درود و تحيّت مىفرستد و مىفرمايد ما اينچنين نيكوكاران را جزا مىدهيم و دعايشان را برآورده ساخته و آنها را در دنيا و آخرت مورد انعام قرار مىدهيم چون آن دو از بندگان مؤمن ما بودند يعنى آراسته به حسن عقيده و باطن بودند و در نتيجه جز عمل صالح و نيك از آنان صادر نمىشد . ( 123 ) ( وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ) : ( بدرستى كه الياس از پيامبران بود ) ( 124 ) ( إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ ) : ( آنزمان كه به قومش گفت : آيا نمىخواهيد پرهيزگار باشيد ؟ )
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۴ — صفحه 101
پدیدآورندگان: فاطمه مشايخ
ص۱۰۱