آن جملهاند :
يوزباشى تفنگچيان : « آقا قوام الدين لاريجانى يوزباشى تفنگچيان لاريجان كه جوان قابل سنجيده كاردان و به سخن سنجى اتصاف داشت . » ( ر ك : اسكندر بيگ منشى ، پيشين ، ص 1735 ) . يوزباشى قورچيان : « حيدر بيگ برادرش اكنون يوزباشى قورچيان قرادغلو است . » ( همان ، ص 1785 ) .
يوزباشى قوشچيان : « قوچه بيگ يوزباشى قوشچيان سركار خاصه شريفه كه بر سركردگى چريك مزبور مأمور است . » ( ر ك : تذكرهء صفويه كرمان ، تصحيح و تحشيه دكتر باستانى پاريزى ، تهران ، 1369 ، ص 472 ) .
يوزباشى خواجه سرايان : « يوزباشى خواجه سرايان سپاه هم دويست تومان مواجب داشت . » ( ر ك : دستور الملوك ، مجلهء دانشكده ادبيات و علوم انسانى ، دانشگاه تهران ، شماره يك ، سال شانزدهم ، ص 68 ) .
يوزباشى غلامان ( ر ك : محمد ابراهيم بن زين العابدين نصيرى ، دستور شهرياران ، تصحيح محمد نادر نصيرى ، موقوفات افشار ، تهران ، 1373 ، صص 84 ، 85 ) .
يوزباشى جزايرى اندازان ( همان ، صص 59 - 61 )
يوزباشى ملازمان ( همان ، ص 68 ) .
هرموز
ز هرموز نامى همين بر زبان * و گرنه بدست كه افتاده آن ( ج )
ز سوداگران سعادت پناه * كه دايم به هرموز شان بود راه ( ج )
به هرموزيان بسته شد راه آب * شدند از حرارت چم مرغ كباب ( b 41 )
و گرنه ز ايام نوشيروان * كه هرموز را كرد هرمس عيان ( a 46 )
كه چون شهر هرموز را بستدند * به بتخانه كافر آتش زدند ( b 48 )
علم را به هرموز چون پاى كرد * سپاهش به پاى علم جاى كرد ( b 48 )