زبان خود را از دروغ و از غيبت مسلمانان و از بهتان نگهدارم و سينهء خود را از كدورت مسلمانان نگه دارم و شب بآزار كسى نخفتم و آزار كسى نكنم و دل بدست آرم ويندبسته را ب ؟ ؟ ؟ نا نگشايم و اگر مظالمى به گردن باشد خصمم را خشنود كنم و بقيامت نگذارم . بدين موجب اقرار كردم و خداى را برخود گواه كردم و مصطفى را صلى اللّه عليه و سلم بر خود گواه كردم و حاضران را و از جملهء توبهكاران شدم بعناية اللّه انشاء اللّه وفقنى اللّه . »
پيش از نقل انابتنامه ، صاحب مشيخه سالك الدين محمد حموى كه مقيم يزد بوده است سواد مكتوبى از شيخ زين الدين عبد السلام كامويى به شيخ تقى الدين مذكور و پس از آن سنوات وفات شيخ و خاندان وى را بشرح ذيل نقل كرده است . ( ص 316 )
« تاريخ وفات شيخ تقى الدين دادا محمد يزدى و اولاد روح اللّه ارواحهم و قدس اسرارهم
شيخ دادا محمد سنهء سبعمائه - سلطان حاجى محمد شاه سنهء خمسين و سبعمائه - حاجى عليشاه سنهء ست و ستين و سبعمائه - حاجى محمد شاه سنهء تسعين و سبعمائه - شيخ على محمود بنيمان سنة احدى و ثمانين و سبعمائه - شيخ دادا محمد ثانى سنهء عشر و ثمانمائه - حاجى برهان الدين امير شيخ - شيخ حاجى جمال - الدين فضل اللّه - امير حاجى محمود عليه الرحمة سنهء سبع و تسعمائه .
مولود مبارك شيخ دادا محمد از قريهء اردكان بوده از قرى و مواضع ميبد يزد ، ولادتش در سنهء اربعين و ستمائه ، عمر عزيزش شصت و پنج سال بود قدس سره .
يك رباعى هم در تاريخ رحلت شيخ درآنجا آمده است .
ص 588 س 11 ببعد : مقبرهء شيخ على بن محمود بن بنيمان در بندرآباد باقى و برقرار است . براى شرح گور او و ديگر بقاع و مسجد و مزارات آنجا كه از احداثات تقى الدين دادا محمدست به گزارش مرحوم مجدزادهء صهبا مندرج در شمارهء اول و دوم مجلهء باستانشناسى ( 1338 ) مراجعه شود ( ص 96 - 104 ) .
ص 621 س 5 ببعد : نام اين شيخ جمال الاسلام ابى سعيد محمد بن احمد بن مهريزد از ( كذا ) متوفى در 480 كه نامش به همين شكل در نسخهء جامع مفيدى دستنويس مؤلف آمده و در متن هم ما همان را آورديم در تاريخ يزد تأليف جعفرى و تاريخ جديد يزد تأليف كاتب بصور مذكور ذيل ضبط است :
تاريخ يزد : جمال الاسلام محمد بن احمد بن محمد بن مهريزد بن انوشيروان عادل
تاريخ جديد يزد جمال الاسلام ابى سعيد محمد بن احمد بن مهريزد
جامع مفيدى جمال الاسلام ابى سعيد محمد بن احمد بن مهريزداز ( ! )
در مورد اين شخص چند نكته قابل توضيح است :
اول اينكه ظاهرا نام جد اين شخص كه در جامع مفيدى دوبار به صورت « مهريزداز » مىآيد صورتى تصحيف شده از همان « مهر يزد » ( مهر + ايزد ) است .
دوم اينكه اخيرا كه جلد هفتم كتاب كشف الاسرار و عدة الابرار تأليف ابو الفضل رشيد الدين ميبدى مؤلف در 520 انتشار يافت به نكتهاى برخوردم كه ذكر آن خالى از فايدهء احتمالى در شناختن مؤلف كتاب كشف الاسرار نخواهد بود و آن اينكه دريكى از نسخههاى خطى جلد هفتم كشف الاسرار نسب مؤلف چنين نقل شده است : « الشيخ الامام العبد الرشيد فخر الاسلام . . . ابى الفضل احمد بن ابى سعيد ابن احمد بن مهريزد الميبدى » ، و در نسخهء ديگرى از همان جلد نوشته شده : « رشيد الدين فخر الاسلام معين السنة تاج الائمة عز الشريعة ركن الطائفة كهف الطريقة ابو الفضل احمد بن ابى سعد بن محمد بن احمد مهريزد » ( جلد هفتم صفحهء ب از مقدمهء آقاى على اصغر حكمت ) .