ز بالاى درختان سر افراز * نوا خوان گشته مرغان خوش آواز
آن جنت المأوى نيز از جملهء آثار نواب مرتضى ممالك اسلام مقتداء طوايف انام امير غياث الدين محمد مير ميران است و يكى از شعرا گفته ، بيت :
باغ فردوس كزو خاطر رضوان شادست * بلبلش هيمه كش مطبخ « عيشاباد » است
و ديگر از باغات مشهوره باغ شاه است . مؤلف « تاريخ جديد يزد » مرقوم قلم فصاحت رقم گردانيده كه آن باغ از جملهء مستحدثات اتابكيان و موسوم بود به « باغ ابو سعيدى » . نصرة الدين شاه يحيى مظفرى در ايام سلطنت خود در آنجا عمارات عاليه از طنبى و حوضخانه و شاه نشين و ايوانها و تالار ساخته درياچهء وسيع در پيش تالار ترتيب داد و اطراف درياچه را سرو [ و ] چنار غرس نمود و تمام عمارات را به كاشى الوان تزيين فرموده قصيدهء شيخ مصلح الدين سعدى شيرازى بر كتابه مثبت نمود و مطلع قصيده در حين تحرير به خاطر بود درين اوراق نگارش يافت ، قصيده :
فضل خداى را كه تواند شمار كرد * [ 119 الف ] يا كيست آنكه شكر يكى از هزار كرد
آن صانع قديم كه بر فرش كاينات * چندين هزار صورت الوان نگار كرد
و بر در باغ ساباطى عالى اساس بنا فرموده در برابر آن ميدانى در غايت وسعت و بر اطراف طاق نماها ترتيب داد . و از كنار ميدان تا سر « پل چهار منار » خيابان كرده درخت بيد و چنار نشانيد . و همچنين در همان باغ حمامى چون دل عاشقان گرم بنا نمود و موسوم نمود آن باغ را به باغ ساباط و اكنون متعلق گشته به سر كار وكلاى خاصهء شريفه .
و ديگرى از باغات مشهور باغيست موسوم به باغ سيبك و در تحت متصرفات سر كار خاصهء شريفه است ، شعر :