و از جمله ابنيهء خير نواب امير مؤيد طرح بناى رباطى است در علىآباد مهريز كه محط رحال كاروانان فارس و كرمان است . حقيقت از تاريخى كه معماران قدر طرح اين رباط دو در ريختهاند الى يومنا هذا احدى از مؤسسان ابنيهء خير به تأسيس بنائى بهموقعتر از وى نپرداختهاند . چه پيش از حدوث آن رباط موضع آن نيز به ضرورت محط رحال كاروانان بود و هر فردى از افراد اهل قوافل به واسطهء فقد مسكن و عدم مأوى و ناچارى از احتمال اعباء گرما و سرما در صيف و شتا مسلك عسر و حرج مىپيمود . همانا تير دعاى خداوند نفسى قوى به هدف اجابت مقرون گشتى كه غزال قدر تاروپود تقدير حدوث آن خجسته رباط را به دوكهء چرخهء چرخ دوّار رشتى . اكنون رباط مزبور محل تردد و نزول عابرين است و نازل منزلهء [ 236 ر ] قطعهاى از فردوس برين در آن سرزمين .
و از جمله صدقات جاريهء آن بزرگوار احداث رشته قناتى است موسوم به علىآباد و منبعش تخمينا به قدر نيم فرسخ بالاى سر رباط مزبور و مظهرش حوالى مكان مسفور و در مظهر به بناى سراها و بيوتات و عمارات و باغات طرح ديهى ريختهاند . باغاتش به صنوف اشجار مثمره مشحون و عماراتش در رفعت سر همسرى به كيوان افراشته است . حقيقت دست رقت هوايش افسانهء هواى بهشت بر طاقچهء نسيان افكنده و عذوبت آبش خاك غيرت از سبيل انگيخته ، و روزبهروز آبش در تزايد است .
چون مهم اجراى آب آن به كفايت رسيد به اسم اميرزادهء آزاده سركار على خان فرزند سعادتمند اكبر خود مسمى فرمودند .
جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 706
مساهمون: ايرج افشار
ص٧٠٦