به نقل از قاموس الاعلام ، ذيل حمدى ) .
ملا حسين واعظ كاشفى سبزوارى از نويسندگان و علما و وعاظ ايران است كه در تفسير ، حديث ، عرفان و ادب دست داشت و معاصر سلطان حسين بايقرا و امير عليشير نوائى بود .
تأليفات كاشفى بسيار و وى از نخستين علمائى است كه كتب علمى و اخلاقى را به زبان فارسى نسبتا ساده و براى استفادهء عامه تأليف كردهاند . فوت وى را در 906 نيز نوشتهاند ( دائرة المعارف فارسى ، ذيل كاشفى ) .
محمد كره در زمان بعضى از سلاطين آققويونلو داروغگى مىنمود و در آن اوان كه شاه اسماعيل به طرف شيراز مىرفت وى تحفههاى فراوان فرستاده اظهار بندگى كرد . شاه اسماعيل فرمان ايالت ابرقوه را به نام او صادر كرد اما وى پس از مدتى به يزد حمله كرد و آنجا را گرفت .
شاه اسماعيل لشكر بر سر او فرستاد وى را دستگير و در قفسى محبوس نمودند و هنگامى كه شاه از يورش طبس مراجعت كرد در ميدان اصفهان هيزم فراوانى جمع كرده كرده و يارانش را كباب كردند ( براى شرح دقيق واقعه رجوع شود به حبيب السير ، ج 4 ، ص 479 و 480 ) .
قاضى مير حسين ميبدى از اكابر علماء و متكلمين متأخر صوفيه است كه اصل و ولادت او در قريهء ميبد بوده و در شيراز از جلال الدين دوانى و ديگر اساتيد ، ادبيات و فنون متنوعهء معقول و منقول را تكميل و بالخصوص در تصوف و هيئت و منطق و فنون حكمت شهرت بىنهايت يافته است ( ريحانة الادب ) .
سلطان حسين بايقرا از شاهزادگان سلسلهء تيموريان و پادشاه آن سلسله از سال 873 تا 911 بود . در هرات متولد شد و در ايام دولت الغ بيك ( گوركانى ) تحت تربيت و حمايت او بود ( دائرة المعارف فارسى ) .
عبد الرحمان سيوطى از اكابر علماى عامه است كه در تمامى فنون متداوله متبحر و بالخصوص در فقه و حديث و تفسير و معانى و بيان و بديع و نحو و لغت ماهر بوده است .
ولادتش شب يكشنبه غرهء رجب 849 و وفاتش در سال 910 يا 911 در قاهره واقع شده است ( ريحانة الادب ، ذيل سيوطى ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 466
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٦٦