نور الدين على سمهودى شافعى قاهرى عالم فاضل كه در مدينه مدرس و مفتى بوده است .
وفاتش در سال 911 و 107 سالگى در مدينه واقع و در بقيع ما بين قبر امام مالك و ابراهيم بن النبى صلّى اللّه عليه و آله مدفون است ( ريحانة الادب ، ذيل سمهودى ) .
شاه قولى : در حالتى كه اين وقايع در اروپا واقع مىشدند آسيا نيز از وقوع جنگ داخله متزلزل بود . . . رئيس اين طايفه پسر قرابيق ( سبيل سياه ) بود كه جمعى از مريدان و هواخواهان متعصب شاه اسماعيل را به دور خود جمع نموده خود را نايب او خوانده « شاه قلى » لقب داد و عثمانيان او را از جملهء ياغيان و متمردان شمرده « شيطان قلى » لقب دادند . . . اگر چه اين طايفهء رذل بىمعنى خود را از هواخواهان شاه اسماعيل مىشمردند ليكن شاه نمىتوانست تقصيرات بزرگ و رذالتهاى آنها را بر خود هموار نمايند . لهذا چون به خدمت شاه رسيدند حكم شد رؤساى آنها را به مهمانى دعوت نمايند . دو ديگ بسيار بزرگ در دعوتخانه كار گذاشته به جوش آوردند . . . شاه حكم داد رؤسا را در حضور تابعين و رفقاى آنها به ميان ديگهاى مملو از آب جوشان انداختند و تبعهء آنها را در ميان دستجات قشون قزلباش تقسيم كردند . . . ( تاريخ امپراطورى عثمانى ، ج 1 ، ص 771 تا 775 ) .
ابراهيم بن محمد بن سليمان بن عون الطيبى الشاغورى الحنفى ( برهان الدين ، ابو اسحاق ) ( 855 تا 916 ه . ) فقيه ، نحوى ( معجم المؤلفين ، ج 1 ، ص 95 ) .
كوچكونجى دومين نفر از امراى ازبك شيبانى در ماوراء النهر و جز آن كه از 916 تا 937 ه .
ق حكومت كرده است ( لغت نامهء دهخدا ) .
سيد على بن نصر بن هارون حسينى يا موسوى تبريزى متخلص به قاسم انوار فاضل شاعر ماهر از اكابر صوفيه و عرفاى قرن نهم هجرت است . فوت انوار در 835 يا 837 يا 838 بوده است و اين تاريخ كه در متن آمده مسلما اشتباه است .
شيخ ابراهيم بن حسن شبسترى نقشبندى ملقب به برهان الدين و معروف به سيبويه ثانى از افاضل عرفاى اوايل قرن دهم هجرت از مشاهير سلسلهء نقشبنديه است كه در نحو و ادبيات عربيه و فنون شعريه وحيد عصر بوده . در سال 915 يا 917 يا 919 يا 920 هجرت در اثناى مسافرت
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 467
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٦٧