به اتمام رسانيد مسجد بزرگ وسيعى در بروسه به نام خودش بنا نهاده آن را « يشيل عمارت » ناميد كه به معنى مسجد سبز است . . . ( تاريخ امپراطورى عثمانى ، ج 1 ، ص 361 ) .
سلطان خليل الله اول يا سلطان خليل پسر شيخ ابراهيم از شروانشاهان است كه از 820 تا 867 سلطنت كرد . در زمان وى اسكندر قراقويونلو به شروان تاخت و خرابى بسيار به بار آورد و با غنايم هنگفت به آذربايجان بازگشت . پس از آن سلطان خليل از كمك شاهرخ تيمورى برخوردار شد و آرامش و رفاه در شروان برقرار گشت ( دائرة المعارف فارسى ، ذيل شروانشاهان ) .
محمد بن محمد الازنيقى ( قطب الدين ) . محدث ، مفسر ( 821 ه . ) ( معجم المؤلفين ، ج 11 ، ص 191 و ج 8 ، ص 133 ، و ج 12 ، ص 81 ) .
غياث الدين جمشيد كاشانى رياضيدان و منجم معروف ايرانى و از مردم كاشان بود . وى در كاشان و سپس در سمرقند به كارهاى نجومى مشغول بود . دربارهء سال فوت او اختلاف است .
عدهاى آن را در 832 ه . ق نوشتهاند ( با تلخيص از دائرة المعارف فارسى ) .
الاشرف سيف الدين برس بيك از مماليك برجى مصر است كه در سال 825 بر مسند قدرت نشست و تا 842 حكومت كرد ( طبقات سلاطين اسلام ، ص 74 ، سلسلههاى اسلامى ، ص 107 ) .
شاه نعمة الله بن عبد الله بن محمد بن عبد الله بن كمال الدين حلبى كوهبنانى كرمانى ملقب به نور الدين و متخلص به سيد و معروف به شاه نعمة الله ولى از اعاظم عرفاى قرن هشتم و مؤسس طريقت صوفيان نعمة اللهى است . به سال 730 يا 731 هجرى قمرى در حلب ولادت يافت . مادرش از ايل شبانكارهء فارس بود . دوران جوانى او در عراق گذشت سپس به مكه رفت و هفت سالى در آنجا مقيم گشت . برخى از عمر خود را در سمرقند و هرات و يزد به سر برد و بخصوص در سمرقند اربعينها به رياضت پرداخت و سرانجام به كرمان آمد و در قصبهء ماهان مقيم گشت و بيست و پنج سال آخر عمر خود را در آنجا گذراند و پس از عمرى طولانى در حدود يكصد سال به سال 843 هجرى قمرى در همانجا درگذشت و تربتش زيارتگاه صوفيان و مريدان و معتقدانش گشت و هم اكنون مزار او در ماهان با شكوه و صفائى تمام برجاست ( لغت
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 449
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٤٩