نيز رجوع شود به مرآة البلدان ( چاپ دانشگاه ، ص 633 ) .
مسعود بن فضل الله سربدارى ملقب به وجيه الدين و برادر عبد الرزاق از امراى سربدارى است كه از سال 738 تا 744 هجرى قمرى حكومت كرد ( تاريخ مغول عباس اقبال ، صفحات 469 تا 472 ) .
ابو حيان اثير الدين محمد بن يوسف بن على غرناطى اندلسى يكى از ائمهء لغت عرب است كه اصلا بربرى مىباشد . مولد او در غرناطه به سال 645 بوده و به سال 745 درگذشته است .
محمد بن مظفر الدين الشافعى معروف به خلخالى و خطيبى ( شمس الدين ) دانشمند آگاه به علوم عقلى و نقلى كه به سال 745 ه در اران درگذشت . از جمله كتابهايش « شرح تلخيص المفتاح قزوينى » است ( معجم المؤلفين ، ج 12 ، ص 38 ) .
تاج الدين ابو محمد على بن عبد الله بن ابى الحسن اردبيلى تبريزى نزيل قاهره متوفى به سال 746 هجرى قمرى . او راست شرح بزرگى بر كافيه فى النحو ابن حاجب ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابن يمين فخر الدين محمد بن يمين الدين محمد طغرائى شاعر فارسى شيعى و مولد او به فريومد خراسان بوده است . در تاريخ تولد و فوت او اختلاف است . لغت نامهء دهخدا تولد او را در 863 يا 865 يا 869 ( ؟ ! ) و ريحانة الادب وفات او را در 769 يا 745 و مصحح محترم ديوان ابن يمين وفات وى را در 769 ( مقدمه ، ص 20 ) مىدانند .
در عهد خانى قزان سلطان خان كه در 733 سه سال قبل از فوت سلطان ابو سعيد بهادرخان به كرسى خانى اولوس جغتاى رسيد چون او مردى ظلم پيشه و سفاك بود اميرى از اعاظم طايفهء برلاس به نام امير قزغن به دستيارى جمعى از اشراف اولوس جغتاى برخان متبوع خود ياغى شد و قزان سلطان در سال 746 به سركوبى ياغيان شتافت و ابتدا غالب گرديد ولى امير قزغن پس از اندك مدتى از شكستگى حال سپاهيان قزان سلطان اطلاع يافته بر سر ايشان تاخت و قزان را در همان سال 746 به قتل آورد ( ظهور تيمور ، ص 17 ) .
ابو المكارم فخر الدين احمد بن حسن بن يوسف جاربردى از اعيان فضلا و اركان ادباى
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 427
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٢٧