آل جلاير يا جلايريان سلسلهاى از امرا و سلاطين مغول نژاد بودند كه از اواسط قرن هشتم تا اوايل قرن نهم هجرى قمرى در آذربايجان و عراق عرب فرمانروائى مستقل كردهاند ( دائرة المعارف فارسى ) .
احمد بن برهان حنفى از اكابر علماى حنفيه بوده و در هفتصد و سى و هشتم هجرت درگذشت ( ريحانة الادب ، ذيل ابن برهان ) .
تيمور تاش چوپانى از امراى بزرگ ايلخانيان است كه در سال 716 به حكم ابو سعيد بهادر خان به فرمانروائى بلاد روم ( آسياى صغير ) رفت و در آنجا به حكومت پرداخت و در سنهء 722 ه . ق در آنجا دعوى مهدويت كرد و سكه و خطبه به نام خود گردانيد . امير چوپان از جانب ابو سعيد به دفع او لشكر برد و او را بند كرد و به درگاه ايلخان آورد . ابو سعيد به پاس خاطر امير چوپان ، او را بخشود و بار ديگر به حكومت آسياى صغير فرستاد . بعد از واقعهء قتل امير چوپان وى يك چند در قلعهاى تحصن جست و راه عصيان پيمود . عاقبت به ملك ناصر سلطان مصر پناه برد . او نخست وى را بنواخت اما بعد از او نگران و انديشناك گشت و او را هلاك نمود و سرش را نزد ابو سعيد فرستاد ( دائرة المعارف فارسى ) .
جلال الدين محمد بن عبد الرحمان بن عمر بن احمد شافعى قاضى القضاة قزوينى معروف به خطيب دمشقى از اكابر علماى اهل سنت و فحول ايشان بوده كه در كمتر از بيست سالگى به قضاوت آناطولى منصوب بوده پس به دمشق شام رفته و اصول و معانى و بيان و فنون عربيه را متقن ساخته و خطيب جامع دمشق گرديده و عاقبت به مقام قضاوت بلاد شاميه ارتقا يافته . پس از طرف ملك ناصر ايوبى حكمران مصر به قضاوت بلاد مصر نصب و اموال اوقاف را به محتاجين و فقرا صرف مىنمود تا در سال 739 در هفتاد و سه سالگى در دمشق وفات يافت ( ريحانة الادب ، ذيل خطيب دمشقى ) .
مستكفى بالله سليمان بن احمد بن على مكنّى به ابو الربيع سومين خليفهء عباسى در مصر .
وى به سال 683 ه . ق در بغداد متولد شد و به سال 701 بعد از درگذشت پدرش در مصر به نام او خطبه خواندند . وى امور خلافت را به دست سلطان ملك الناصر محمد بن قلاوون سپرد و خود به جنگ تاتارها رفت . در سال 702 وارد دمشق شد . سپس روابط او با سلطان ناصر تيره
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 424
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٤٢٤