سوم از مقالهء چهارم از مجلد سيوم ص 673 ببعد ، ذيل اهرستان .
( 34 )
معين الدين معلم ص 98 س 5
معين الدين بن جلال الدين محمد يزدى مشهور به « معلم » از شاگردان قاضى عضد الدين ايجى است .
از سوانح زندگانى معين الدين آنچه مىدانيم اين است كه در 745 در كرمان مجلس تدريس داشت و در سال 758 در اصفهان بود و تأليف « مواهب الهى » را آغاز كرد . وى در 789 درگذشته است .
معين الدين يزدى صاحب كتاب مشهور امامعقد « مواهب الهى » در تاريخ آل مظفرست كه تأليف آن ده سال مدت گرفت و حوادث سلسلهء مذكور را تا جنگ شاه شجاع و شاه محمود ( سال 767 ) شامل است .
بعدها شخصى بنام محمود كتبى اين كتاب مفيد تاريخى را بسبب تعقيدات لفظى به زبان سادهترى نقل و تلخيص كرد و بمانند ذيلى بر نسخهاى از تاريخ گزيدهء حمد اللّه مستوفى بيفزود « 1 » . ضمنا محمود كتبى دنبالهء وقايع را تا سال 795 بدان خلاصه افزوده است .
نسخ « مواهب الهى » نسبة زياد است و استورى در « تأليفات فارسى » يازده نسخهء معتبر آنرا معرفى مىكند .
آقاى سعيد نفيسى كه قسمتى از مواهب الهى را طبع كردهاند ضمن شرح حالى كه ازو در مقدمهء كتاب بدست دادهاند نكتههايى را كه صاحب ترجمه از خود در همين « مواهب الهى » ذكر مىكند از متن كتاب
هامش
( 1 ) - اين قسمت با تاريخ گزيده در جزء سلسلهء اوقاف گيب نشر شده است . ( ص 613 - 755 تاريخ گزيده ) . مجددا آقاى دكتر عبد الحسين نوائى خلاصهء محمود كتبى را در سال 1335 در طهران طبع سربى كرده است .
جلد اول از متن مواهب الهى را آقاى سعيد نفيسى در سال 1326 در طهران نشر كردهاند . اين مجلد به حادثهء فتح شيراز در سال 754 ختم مىشود .