قطعاتى از او درج شده است . از ديوان اشعارش نسخههايى داريم و يكى از آنها كه مورد استفادهء ما در تصحيح اشعار اين تاريخ بود نسخهء شمارهء 1019 مورخ 867 و متعلق به كتابخانهء روان كوشكو ( تركيه ) است كه عكس آن را استاد مجتبى مينوى براى دانشگاه طهران گرفتهاند .
ناگفته نماند كه اين نسخه بنام « منشئآت شرف الدين » خوانده مىشود و در آغاز آن منشئات او جمعآورى شده است كه خود از اسناد باارزش مربوط به دوران تيمورى است . منظومات در پايان نسخه آمده است . نسخهء ديگر ديوان او كه كاملترست ، نسخهء متعلق به آقاى محمود فرخ ( مشهد ) است كه از راه لطف در اختيار من گذاردهاند . اما اين نسخه تاريخ كتابت ندارد و ظاهرا تحرير قرن يازدهم هجرى است .
( 24 )
شهاب الدين قاسم ص 60 س 4
محمد مفيد مستوفى در جامع مفيدى ذيل « مجلس چهارم از مقالهء اول از مجلد سيم در ذكر مستوفيان عطارد نشان و ارباب قلم » از شهاب الدين قاسم ترجمهء حالى بدست ميدهد :
« خواجه شهاب الدين قاسم به وفور حسن خلق و مكارم اخلاق معروف ، و مستوفى به استقلال بود . در ايام اعتبار و اختيار مدرسهاى در نهايت نزهت و صفا بنا نهاد و تمام به كاشى و لاجورد و طلا مزين نموده در سنهء سبع و ثمانين و سبعمائه به اتمام رسانيد و مسجدى مروح در مقابل و بازارى مشتمل بر حوانيت در اطراف ساخت و بازارچهء موصوف با بسيارى از باغات و بساتين وقف نمود . چون اسم موقوفات آن سركار از زبانها موقوف گشته مدرسه خراب و مكان مسجد خانهها شده . » « 1 »
جعفرى نيز ازين مدرسه در صفحهء 127 ذكر مىكند و محل مزار شهاب الدين قاسم را هم معين كرده است ( ص 132 ) .
از اين شخص استطرادا در كتابچهء موقوفات سيد ركن الدين
هامش
( 1 ) - جامع مفيدى ، جلد سوم ص 253