اين تاريخ جعفرى « 1 » بن محمد الحسينى » ( برگ 664 نسخهء خطى موجود در لنينگراد « 2 » ) و در مقطع همين ترجيعبند تخلص او مىآيد :
جعفرى ختم كن اين گفته بپايان برسان * بر زوالش ز دعا نزل فراوان برسان
در تاريخ كبير قصيدهاى هم از مؤلف در صفت بناى مشهور امير چخماق ( - چقماق ) واقع در يزد در برگ 655 آمده است .
در همين تاريخ يزد ( ص 133 ) قطعه شعرى از مؤلف در تاريخ وفات امير غياث الدين على بن امير لطف اللّه وزير ضبط است .
مؤلف تاريخ نگارستان ( ص 5 ، چاپ بمبئى ، 1295 ق ) يكى از مآخذ خود را « تاريخ واسط تأليف سيد جعفر بن محمد بن حسن مشهور به جعفرى » مىشمارد و بدلائلى كه در مقدمهء « چند فصل از تاريخ يزد » ( فرهنگ ايران زمين 6 : 89 - 94 ) نوشتهام و پس از اين خواهد آمد تاريخ واسط اثرى ديگر از همين مؤلف است .
از تذكار اين نكته غافل نمانم كه در « تاريخ يزد يا آتشكدهء يزدان » ( ص 12 و 280 ) ازين جعفرى بنام جفرى ياد مىشود و دلائل بىوجهى بر صحت « جفرى » بودن تخلص او مىآيد . اين سهو ظاهرا منقول از نسخهاى از تاريخ يزدست ، كما اينكه در نسخهء آقاى نفيسى نيز اين نادرستى هست .
هامش
( 1 ) - چنان كه در ابتدا ذكر شد نام مؤلف جعفرست و جعفرى تخلص اوست و در اينجا محتمل است كه سهو از ناسخ باشد .
( 2 ) - عكس اين نسخه را آقاى مجتبى مينوى در اختيار دارند و از راه لطف در اختيار من گذاشتند .