اگر ترك اين حركات نكنند شمشير در ميانهء آنها خواهد گذاشت و منازل آنها را خواهد سوزانيد ، كشتن ناصر الدّوله حسن بن عبد اللّه حمدان حكمران موصل عمّ خود ابو العلاء بن حمدان را به جهة اينكه قصد حكومت موصل كرده بود ، استيلاى عماد الدّولة بن بويه بر اصفهان و منازعهء او با وشمگير بر سر اين بلد و همدان و قم و كاشان و كرج و رى و كنگور و قزوين و غيرها . وفات ابراهيم بن محمد بن عرفة المعروف به نفطويه النحوى الواسطى از اولاد مهلّب بن ابى صفره .
افريقا - دادن الرّاضى ولايت مصر را به اخشيد محمّد بن طغج بن جف كه پيش از اينها حاكم رمله بود و بعد از آن حكمران دمشق شد و در اين وقت احمد بن كيغلغ والى مصر بود و الراضى او را معزول كرده شام و مصر هردو را به اخشيد داد و او در ماه رمضان به مصر آمد ، فرستادن القائم علوى حكمران مغرب لشكرى از طرف دريا به افريقيّه كه شهر جنوه را گرفتند و بر اهل سردانيه تاختند .
[ سنه 324 هجرى - سنه 935 مسيحى ]
آسيا - گرفتن حجريه و مظفر بن ياقوت ابن مقله وزير را كه خليفه اين عمل را مستحس شمرد . اغتشاش امر وزارت خليفه و طلبيدن الراضى محمد بن رايق را از واسط به جهة تقلّد وزارت و آمدن او به بغداد و چون ابن رايق قشون و عساكر معروف به ساجيّه را گرفته بود عساكر حجريه نيز از او متوحش شدند و عمل ورارت باطل شد و ابن رايق ناظر جميع امور شد و عمّال و حكام اطراف دم از خودسرى زدند و از براى خليفه نماند مگر بغداد و اعمال آن و در اينجا هم خليفه حكمى نداشت بلكه حكم با ابن رايق بود اما باقى جاها : بصره به دست ابن رايق مذكور بود ، و خوزستان در تصرّف بريدى ، و فارس در حكمرانى عماد الدّوله ، و كرمان در اطاعت ابو على محمد بن الياس ، و رى و اصفهان و جبل در تبعيّت ركن الدّولة بن بويه ، وشمگير بن زيار برادر مرداويج كه با هم كشمكش داشتند ، و موصل و ديار بكر و مضر ربيعه در تحت بنى حمدان ، و مصر و شام مسخر اخشيد محمّد بن طغج ، و مغرب و افريقيّه در تملّك قائم بن مهدى علوى ، و اندلس در چنگ عبد الرّحمن بن محمّد الاموى ملقّب به الناصر ، و خراسان و ماوراء النّهر در زير حكمرانى نصر بن احمد سامانى ، و طبرستان و جرجان مطيع ديلم ، و بحرين و يمامه مقهور ابو طاهر قرمطى ، طلبيدن ابن رايق فضل بن جعفر بن فرات را كه عامل خراج مصر و شام بود