مىرسانند و هركس آنچه آبادان كند ملك او باشد و مؤبدا برو و فرزندان او مقرر و مسلّم باشد « 1 » و اگر خواهد « 2 » به ديگرى فروشد « 3 » بيع آن جائزست و « 4 » ديوان مقرّر « 5 » خراج آن « 6 » خرنده « 7 » مىستاند و شرط فرمود كه هر بائر كه آب آن « 8 » از جوى ديهى عامر باشد مادام كه مالك آن ديه عامر خواهد « 9 » به ديگرى ندهند تا « 10 » بدان واسطه منازعت نيفتد بعد از آن فرمود كچون در ممالك حزر و مقاسمه باطل گردانيم « 11 » حصّهء ديوانى بائرات نيز بموجبى كه در هر ولايت مبصران بقياس تعيين كنند مقرر و معيّن گردانند « 12 » تا باسم خراج مىرسانند « 13 » و عوانان و ظالمانرا دستآويز حزر و مقاسمه و تكثير « 14 » بر رعايا نباشد و آن زحمات بكلّى منقطع گردد و چون عرصهء ممالك پادشاه خلّد ملكه عظيم عريض و فسيح « 15 » است انديشه « 16 » فرمود كه اگر هر راغبى را « 17 » باوردو بايد آمدن تا شرطنامه ستاند بسيارى جهت بعد مسافت و اخراجات راه اختيار نكنند « 18 » و بعضى عدم قدرت را و بعضى بواسطهء آنكه كرامت ندانند فرمود تا در « 19 » هر ولايتى يك دو بزرگ معتمد را نصب كردند و اصل يرليغ شرطنامه بايشان دادند و صورت مثالى و دستورى معيّن فرمود و ايشانرا « 20 » مرخّص گردانيد تا بهر راغبى مثالى « 21 » چنان ميدهند و سواد يرليغ شرطنامه بر ظهر آن مىنويسند تا آن حكم مؤبّد و مخلّد شمرند و هيچ آفريده را بر آن اعتراضى نباشد تا در هر ولايتى آن كار به آسانى دست دهد و چون بدين موجب پيش گرفتند اين قاعده مستحكم و آن كار متمشّى شد « 22 » و استمرار يافت و آن ديوان را ديوان « 23 » خالصات نام نهاد و نواب آن ديوان تا اين « 24 » غايت شروط بسيار بمردم دادند و عمارت « 25 » وافر رفت و روزبروز در
هامش
( 1 ) -L . , W . om .( 2 ) - خواهند :L . , W .( 3 ) - فروشند :L . , W .( 4 ) -L . , W . om .( 5 ) - و :L . , W . ins .( 6 ) -L . , W . om .( 7 ) - خريدار :L . , W .( 8 ) -L . , W . om .( 9 ) - خواهند :L . , W .( 10 ) - يا :W .( 11 ) - گردانيديم :P . , W .( 12 ) - 12 - 11 :P . lac .( 13 ) - 22v .( 14 ) - حرث و تقسيم :W . p . h . v . e .( 15 ) - فصيح :W .( 16 ) - بانديشه :L .( 17 ) - راعى :W .( 18 ) - كنند :S .، نكند :L .( 19 ) -L . om .( 20 ) - آن را :W .( 21 ) -S . , W . om .( 22 ) - 22 - 13 :P . lae .( 23 ) -P . om .( 24 ) -S . om .( 25 ) - عمارات :L . , W .