تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — صفحة 3

مساهمون:

ص٣
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم شكر و سپاس بيحد پادشاهى را كه تاج‌دارى گردن‌كشان عالم از بندگى خاك درگاه اوست . شعر :
سر پادشاهان گردن فراز * به درگاه او بر زمين نياز
و حمد و ثناى بيعد حضرت مالك الملكى را كه طناب عبوديتش طوق گردن انسان و ملك و ساكنان ذروهء فلك است . كقوله تعالى
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ
« 1 »
تَسْبِيحَهُمْ .
بيت :
عزيزى كه هركز « 2 » درش سر بتافت * به هردر كه شد هيچ عزت نيافت
رازقى كه روزىدهندهء ذوحيات و فيض عامش تازه‌كنندهء ارواح نامياتست . كما قال عزوجل
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ .
نظم :
اديم زمين سفرهء عام اوست * برين خان يغما چه دشمن چه دوست برى ذاتش از تهمت ضد و جنس * غنى ملكش از طاعت جن و انس
حكيمى كه حكمتش نداى
تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ
به گوش هوش مخصوصان درگاه مىرساند و معزولان بارگاه را شربت
تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ
مى چشاند . نظم :
كلاه سعادت يكى بر سرش * گليم شقاوت يكى بر درش
هامش
( 1 ) - در اصل : يفقهون با ياء و قولى ضعيف است . ( 2 ) - در اصل : هركو .