عمارتهاى عالى و قصرهاى مشيد و باغات پراشجار كثير الاثمار » ( تاريخ سند ، ص 8 ، 263 ) ؛ خرابههاى الور هنوز نزديك رهرى در استان راجستان موجود است .
( 201 ) رنتهنبور 220 در ايالت راجستان است .
( 202 ) مهوبه 224 در استان ماهاراشترا واقع شده است .
( 203 ) بهاء الدين محمد اوشى فرغانهاى 226 از فاضلان و واعظان قرن هفتم هجرى . در زمان سلطان قطب الدّين ايبك به هند سفر كرد و در دهلى ساكن شد و به عزّت روزگار گذراند . پس از بازگشت به اوش به منصب شيخ الاسلامى رسيد و سرانجام ، در 607 ق درگذشت . اوشى در يكى از سرودههايش قطب الدّين را « لكبخش » خوانده است . اين رباعى از اوست :
اين بخشش لك تو در جهان آورده * كان را گفت تو كار به جاى آورده
از رشك گفت تو خون گرفته دل كان * از لعل بهانه در ميان آورده
( 204 ) جالور 233 در ايالت راجستان بين ناگور و نهرواله واقع است .
( 205 ) سيوستان 234 ولايتى است در سند كه آن را سهوان ، سيهوان نيز گويند . اصل آن شيواستهان است يعنى درگاه شيو . و شيو نام جمعى از خدايان هندوان است .
( 206 ) عوفى ، نور الدّين محمد 239 پسر محمد بخارى ، از فضلا و تذكرهنويسان اواخر قرن 6 و اوايل قرن 7 ق كه در بخارا متولد شد و در همانجا تحصيل كرد . در 597 ق به سمرقند رفت و به خدمت دربار پيوست و عهدهدار سمت ديوان انشاى شاهزاده قلج ارسلان بن طمغاج خان شد . از آن پس سفرهايى به خوارزم ، خراسان ( 600 ق ) و نيشابور ( 603 ق ) و هرات و سيستان كرد و سپس به بخارا بازگشت . سرانجام به لاهور رفت و به خدمت عين الملك فخر الدّين حسين وزير ملك ناصر الدّين قباجه درآمد . در