( 178 ) روپال 172 ناحيهاى است در ايالت گجرات .
( 179 ) اجودهن 172 شهر معروفى در استان پنجاب پاكستان . امروز اين شهر پاكپتن خوانده مىشود كه به معنى شهر يا جايگاه پاك است . مزار بابافريد گنجشكر نيز در همين شهر است .
( 180 ) باميان 177 نام ولايتى و شهرى كهن در مركز افغانستان . اين استان از شمال به استان سمنگان و از جنوب به استانهاى غزنه و ارزگان ، از خاور به استانهاى بغلان ، پروان و ورداق ( وردك ) و از باختر به استان سرپل محدود است .
( 181 ) حسن غزنوى 178 مشهور به اشرف الدّين ابو محمد حسن و مفخر اللسانين و ذو الشهادتين ، از شعراى معروف عصر بهرامشاه غزنوى است . حسن غزنوى پس از آنكه مورد حسد مخالفان واقع شد ، سفرى به مكّه كرد . گويند روزى سيد حسن در غزنين وعظ مىگفت ، هفتاد هزار مرد در پاى منبر او جمع شدند .
سلطان بهرامشاه را خوش نيامده دو شمشير پيش سيد حسن فرستاد تا در يك غلاف كند . سيد رنجيدهخاطر گشته از غزنين بيرون آمده عزيمت حج نمود و در بازگشت سلطان غياث الدّين مسعود سلجوقى از سلاجقه عراق او را در بغداد مورد نوازش قرار داد . سيد حسن در راه بازگشت چون به جوين رسيد درگذشت . سال وفات وى را 565 ق قيد كردهاند . ديوان وى ، به نام امير محمود ، در ميان سالهاى 552 تا 557 ق جمعآورى شده است . قصيدهء فخريّهء او كه با مطلع
دانه جهان كه قرّة العين پيمبرم * شايستهء ميوهء دل زهرا و حيدرم
معروف است . صاحب آتشكدهء آذر ( ص 82 ) مىنويسد برخى از شاعران چون مجير بيلقانى و كمال الدّين اسماعيل و از متأخّرين شيخ آذرى نيز « فخريّه » گفتهاند امّا به پاى وى نرسيدهاند .
( 182 ) كاشفى سبزوارى ، كمال الدّين حسين بن على 179 مشهور به ملاحسين واعظ كاشفى ، از نويسندگان و وعاظ معروف عصر سلطان حسين بايقرا و