حدود بدخشان كه از طرف جنوب به رشته جبال شمال باميان و پنجهير محدود مىشد .
( 171 ) سجاوند 165 محلى است به نزديك غزنين و موضعى است به نزديك خواف .
( 172 ) قلعه ناى 166 در شمال غربى غزنه واقع است .
( 173 ) اسفزاز 167 ولايت اسفزاز در جنوب هرات سر راه زرنج است و در قرن چهارم علاوه بر مركز آن ولايت ، كه اسفزاز ناميده مىشد ، چهار شهر ديگر در آنجا وجود داشت كه عبارت بودند : از ادرسكر ، كوران ، كوشك و كوشان . اسفزاز كه اكنون نيز كرسى آن ولايت است به نام سبزوار معروف است و آن را سبزوار هرات مىگويند تا با سبزوارى كه در سمت باختر نيشابور است اشتباه نشود .
( 174 ) خرخيز - قرقيز 167 يكى از اقوام ترك . شهرهايى كه مسكن قوم مذكور بودند به نام آنان قرقيزى ناميده مىشود .
( 175 ) حسين ( يا حسن ) بن مهران 170 در عهد سلطان محمود ، نايب و كدخداى محمود بود ولى به موقع به خدمت مسعود غزنوى درآمد و مشرف خزانهء او گرديد . مدت دو سال نيز وزير فرخزاد بود . امّا پس از آن معزول و زندانى گشت .
( 176 ) ابو بكر بن ابى صالح 170 از سرداران جنگ عهد فرخزاد بن مسعود و مديرى كارديده كه مدّت سى سال حكومت هند را برعهده داشت و بناهاى عمومى و عام المنفعهء زيادى در آنجا باقى گذاشت . او پس از بركنارى حسين بن مهران از وزارت فرخزاد به اين مقام رسيد و پس از فرخزاد ، مدّت دو سال نيز وزير ابراهيم بن مسعود بود .
( 177 ) اسفراين - اسفرايين 172 شهرى كوچك و مستحكم بود در شمال شرقى خراسان جزو ولايت نيشابور و در جنوب رود اترك . به نوشتهء ياقوت حموى در قديم « مهرجان » نام داشته است .
تاريخ فرشته از آغاز تا بابر ( فارسى ) — صفحة 667
مساهمون: محمد رضا نصيرى
ص٦٦٧