سنهء 647 « 1 » بهاء الدّين را بمشاركت يك نفر ديگر امير حسين نام در ممالك متصرّفى خود قايممقام خود گذارد « 2 » ، و در سنهء 651 « 3 » كه امير ارغون از سفر چهارم خود باردو مراجعت نمود پس از ورود بخراسان بهاء الدّين را با مغولى ديگر نايمتاى « 4 » نام بحكومت عراق و يزد تعيين نمود « 5 » سنّ بهاء الدّين در آنوقت به شصت رسيده بود و عزم كرده تا بقيّة العمر از ملابست اعمال ديوانى كناره جويد « 6 » امّا بسبب آنكه امرا بانزواى او رضا نميدادند بىاختيار عازم عراق گشت و چون باصفهان رسيد وفات نمود در سنهء 651 « 7 » ،
بهاء الدّين محمّد مذكور از فضلاى عصر خود بشمار ميآمده و او را به فارسى و عربى اشعار خوب است بعضى از اين اشعار در تضاعيف جهانگشاى و تاريخ وصّاف مذكور است و برخى ديگر در كتاب شرف ايوان البيان فى شرف بيت صاحب الدّيوان للقاضى نظام الدّين الأصفهانى مسطور و شرح اين كتاب خواهد آمد ان شاء اللّه ،
علاء الدّين عطا ملك جوينى مصنّف كتاب در سنهء ششصد و بيست و سه هجرى متولّد گرديد « 8 » و چنان كه خود در ديباچه گويد هم از اوايل جوانى قبل از آنكه سنّ او ببيست رسد به كار تحرير و ديوان اشتغال نمود و در سلك خواصّ دبيران امير ارغون منخرط گرديد ، امير ارغون مذكور قريب پانزده سال از حدود سنهء 641 « 9 » الى حدود سنهء
هامش
( 1 ) مصرّح در اواخر ورقb122 ،
( 2 ) اواسط ورقa123 ،
( 3 ) اوايل ورقb124 ،
( 4 ) آ ب : ناتاى ؟ ؟ ؟ ، ه : تايمتاى ، ج : مياى ؟ ؟ ؟ ، د : نانمنا ، - متن تصحيح قياسى است ،
( 5 ) اواسط ورقb124 ،
( 6 ) ايضا ،
( 7 ) اوايل ورقa125 ،
( 8 ) تاريخ الأسلام للأمام الذّهبى نسخهء موزهء بريطانيّه (b6 .f، 1540 .Or) ،
( 9 ) اواخر ورقa121 ،