خوانند و چون بناى پل حسن آباد بر روى سنگ گذارده « 1 » شده و محل ديگر را سواى « 2 » آن مكان قابليت آن نبوده كه پايهء « 3 » سد بر روى آن گذارده « 4 » شود و مع هذا به علت طغيان آب ، دو سه « 5 » چشمهء آن « 6 » منهدم شده بود ، امر فرمودند كه پل « 7 » را بالتمّام برداشته سدّ را در مكان پل بندند و پلى در نهايت حسن و غرابت « 8 » و غايت « 9 » استحكام و متانت كه مشتمل بر ايوانها و بالاخانهاى مغربى و مشرقى « 10 » بوده سياران را از يك جانب سطح درياچهء آب منظور و از جانبى « 11 » ديگر آبشار ، سلسله جنبان عيش و سرور باشد ، بر روى سدّ ، بنا نمايند و آن پل كه از كمال موزونيّت ، گشادگى طاقهايش چون فاصلهء مصرعهاى ابيات نظم ، به نظر مىآمد ، « 12 » به يمن سعى استادان نادره كار در اندك وقتى به اتمام رسيد . چشم بد دور كه از غايت حسن مانند شيرين در آب چشمه سار به نظر مىآيد و ديدنش تفسير كريمهء
جَنَّاتٍ تَجْرِي
« 13 »
مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
« 14 » مىنمايد .
چون روشندلان را از او گذشتن كارى است دشوار و بيننده « 15 » را گمان مىشود كه مگر حيرت نظارهاش آب را از رفتن بازداشته يا دست قضا از پل زنجير در پايش گذاشته ، چشمهايش چون چشم معشوق رحيم كه بر عاشق مرحوم « 16 » گريان باشد غارتگر دلها ، و گوشهء طاقش چون گوشهء ابروى محبوبان محراب دعا ، نىنى « 17 » غلط گفتم « 18 » كه معشوقى است مفتون خود گشته ، پيوسته آيينه در كنار دارد يا عاشقى است كه به هاى هاى گريسته ، « 19 » دريا دريا « 20 » اشك از ديده مىبارد .
بيت « 21 »
هست « 22 » پر « 23 » در گريستن بيتاب * ديده گويا شبيه خويش در آب
هامش
( 1 ) . د ، ده ، مج ، مر : گذاشته .
( 2 ) . اساس ، ل : سوى .
( 3 ) . د ، مج : بار .
( 4 ) . د ، ده ، مج ، مر : گذاشته .
( 5 ) . د : - « سه » .
( 6 ) . مج : پل .
( 7 ) . م : كى پى .
( 8 ) . م : غرايب مج : قرابت . ل : غرايت .
( 9 ) . مج : عدنت . د : - « غايت » .
( 10 ) . د ، مج ، مر : مشرقى و مغربى .
( 11 ) . م : جاى . د ، مج : جانب .
( 12 ) . د ، م ، مر : آيد .
( 13 ) . د : - « تجرى » .
( 14 ) . قران كريم : 2 / 25 .
( 15 ) . م : بينندگان .
( 16 ) . د : - « مرحوم » .
( 17 ) . اساس ، مر : نى .
( 18 ) . د : غلطم .
( 19 ) . د : گريه .
( 20 ) . د ، مج : ذره ، ذره .
( 21 ) . ده ، ل ، م : - « بيت » . مج ، مر : نظم .
( 22 ) . م : نيست .
( 23 ) . م : بر . د : سير .