هو « 1 »
خَيْرٌ لَكُمْ
« 2 » كينهاندوزى جنود عاقبت نامحمود هنود را چون تيرگى شب كه باعث ازدياد فروغ « 3 » ماه و ستارگان مىگردد ، منشأ انتشار صيت خسروى و آوازهء سرافرازى و برترى نوّاب كامياب ظلّ اللّهى « 4 » فرموده ، چنانچه برافراشتن دود برهان ، كشيدن شمشير شعلهء آتش سوزان مىباشد از آمدن سپاه « 5 » روسياه هندوستان ، فروغ فتح و نصرت و فيروزى اين خسرو خورشيد نظير ، پيش از آنكه نقاب حجاب از چهره گشايد مانند روشنى خورشيد كه قبل از طلوع ، چهره افروزى مىنمايد « 6 » معلوم مىگردد . « 7 »
تفصيل اين اجمال آنكه در اوقاتى كه مازندران بهشت نشان مخيّم سرادقات جاه و جلال بود به عرض مقدّس رسيد كه والى هندوستان به دستور نخست باد پندار در كاخ دماغ راه داده ، از ريختن آب روى اعتبار « 8 » نينديشيده ، بعد از تكرار خجالتى چنان كه از رهگذر هوس استرداد قندهار او را روى نموده بود ، بار ديگر به آتش سودا ، گرم [ گ 223 آ ] پختن اين تمنا گرديده ، داراشكوه ولد كلان خود را كه از ساير اولاد به خطاب وليعهدى امتياز دارد ، « 9 » به اتفّاق سعد اللّه خان وزير و رستم خان دكنى سپهسالار و مشاهير « 10 » امرا و وجوه « 11 » سپاه و عساكر با توپهاى اژدر شعار صاعقه كردار و فيلان كوه بنيان رفيع اركان ، « 12 » روانهء دار القرار قندهار گردانيده ، داراشكوه با بعضى « 13 » از امرا و عساكر از راه ملتان « 14 » و دوكى « 15 » و چوتيالى « 16 » روانه گشته ، جمعى از عساكر را از راه كابل روانه نمود و در حين ورود [ به ] الكاى دوكى « 17 » و چوتيالى « 18 » دولتخان افغان حاكم آنجا كه مدتى مديد از راتبه خوران خوان « 19 » احسان اعليحضرت « 20 » ظلّ رحمن و به يمن الطاف شاهنشاهى به حكومت آنجا سرافرازى يافته بود
هامش
( 1 ) . ده : فهو .
( 2 ) . قرآن كريم : 2 / 216 .
( 3 ) . اساس : - « فروغ » .
( 4 ) . م ، مج : ظلّ الهى .
( 5 ) . ل : - « سپاه » .
( 6 ) . د : نمىنمايد .
( 7 ) . مر : مىكرد و .
( 8 ) . م : - « اعتبار » .
( 9 ) . م : داشت .
( 10 ) . م : مشاهر .
( 11 ) . م : امراى خود و .
( 12 ) . مج : دركان .
( 13 ) . م : جمعى .
( 14 ) . م ، مر ، د : مولتان .
( 15 ) . م : وروكى . ل : رودكى .
( 16 ) . مج : و چو تيالى ، دولتخان افغان حاكم آنجا . . . ل : دويتانى .
( 17 ) . م : روكى . ل : رودكى . د : دولى .
( 18 ) . ل : دوتيانى . د : چوتيال .
( 19 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « خوان » .
( 20 ) . مج : - « اعليحضرت » .