جنگ سوم با روم
اين جنگ آخرى انوشيروان از 572 تا 579 امتداد يافت . شاه همين كه از نقض معاهده و قشونكشى روم به طرف ايران آگاهى يافت بر خلاف انتظار امپراطور روم خود بشخصه فرماندهى را عهدهدار شد و با سرعت تعجب آورى از دجله گذشته بكمك نصيبين كه روميها محاصره كرده بودند شتافت و لشگر روم را از آنجا رانده تا دارا روميها را تعقيب و اين شهر را محاصره كرد در همان وقت يك ستون طيار « 1 » مركب از شش هزار نفر سوار زبده ايرانى بشامات حمله برد اين ستون اطراف انطاكيه را آتشزده و شهر آپامآرا خراب كرده برگشت و باردوى ايران در جلو قلعه دارا ملحق شد ( 572 ميلادى ) در 573 قلعه دارا به تصرف لشگر ايران درآمد . توضيح آنكه علاوه بر آلات و ادوات محاصره كه انوشيروان براى تصرف آن به كار برد آب شهر را برگرداند و قلعه مجبور شد تسليم شود سقوط دارا اثر عجيبى در عالم آن روزى كرد زيرا اين شهر قلعه محكم روميها در شرق بود و تسخير آن خيلى مستبعد و تقريبا محال به نظر ميآمد در نتيجه اين اثر ژوستن ديگر نتوانست سلطنت كند و استعفا كرده جاى خود را به كنت تىبريوس « 2 » داد و در
هامش
( 1 ) - ستون عبارت است از ترتيبى كه قسمتهاى هم اسم دسته يكى در عقب ديگرى واقع است اين ترتيب بيشتر در موقع حركت اجرا مىشود زيرا به تجربه رسيده است كه در موقع طرف شدن با خصم و جنگ مفيد نيست .
طيار در اينجا باستعاره استعمال شده و مقصود از آن سوار سبكبار است كه بسرعت از جائى به جائى حركت مىكند در عهد قديم اين نوع سواره نظام كه دور از اردوى اصلى عمليات ميكرد براى تاختوتاز و توليد وحشت در اهالى و مجبور نمودن دشمن به تقسيم قواى خود تهيه ميشد و چنان كه در فوق گفته شده از اختراعات آسوريها است .
( 2 ) -Comte Tiberius .