روز اول بىنتيجه ماند ولى روميها از حيث آذوقه در زحمت افتادند زيرا ايرانيها خطوط ارتباطيه روميها را بريده بودند در اين موقع ژولين فهميد كه اعراب چه كمكى ميتوانستند بروميها بكنند در روز سوم ايرانيها از جبهه و از عقب به قشون رومى حمله بردند و در حينى كه ژولين از نقطهء به نقطهء براى فرماندهى ميرفت يكنفر ايرانى زوبينى به طرف او پرتاب كرد كه كار او را ساخت بعد از فوت ژولين يكى از صاحبمنصبان رومى ژووين « 1 » نام بسردارى قشون انتخاب و تمام توجه او بر اين مصروف شد كه قشون رومى را از منطقه حملات قشون ايران بيرون برد .
اين حملات بقدرى پىدرپى و شديد بود كه سپاهيان رومى يگانه چاره را در گذشتن از دجله بشنا و ديده تقاضاى آن را كردند و در نتيجهء امتحانى كه گلىها و سارماتها دادند و موفق شدند اين اجازه داده شد « 2 » از طرف ديگر چون قشون ايران از جنگ با روميها خسته شده بود شاپور تكليف صلح كرد و رومىها آن را با شعف قبول كردند و به شرايط ذيل صلح برقرار شد :
اول : پنج ولايتى كه در زمان نرسى به روم واگذار شده بود به ايران مسترد گرديد . دوم : نصيبين بايران برگشت و سنجار نيز . سوم : طرف شرقى بين النهرين عليا متعلق بايران گرديد . چهارم : دولت روم اعتراف كرد كه ارمنستان خارج از منطقه نفوذ روم است ( 363 ميلادى ) اين صلح كه براى ايران خيلى مفيد بود مقام ارجمندى براى شاپور در تاريخ ذخيره كرده زيرا مورخين بر اين عقيدهاند كه از زمان اسكندر تا اين زمان هيچگاه ايران به اين مقام بلند نرسيده بود . از اين جهت و از جهت فتوحات ديگر شاپور بعضى از مورخين لقب كبيرى به او دادهاند براى روميها استرداد ولايات واقعه در آنطرف دجله خيلى ناگوار بود بخصوص از
هامش
( 1 ) -Jovien( 2 ) - از اينجا معلوم مىشود كه روميها مردمان تازه نفس قوى را مثل گلىها و غيره در جنگهاى خود با ايران به كار ميبردهاند .