تا بلندى يك مطرونيم ميپوشد ، يافت شود . در زاويهء جنوبشرقى و در ديوار جنوبى يعنى آنجا ، كه اردشير دوّم دو پلّهكان كوچك ساخته ، نقشسان دستههاى خراجگذار سكائى و هندى ديده مىشود . . . . .
اين بناهاى بلند غيرمنظّم ، كه آثار كمى از خود در جنوب صحن باقى گذارده ، يگانه دليل اين معنى است ، كه در پرسپليس بناهائى بعد از داريوش و خشيارشا شده است . . . . .
( 109 ) - ظروف سفالين از خاك زرد
( نقّاشى كوتورا ، مجموعه ريشار )
تچر
قصر كوچك داريوش ، كه در ضلع شمالى صحن به پا شده ، بنابر كتيبههاى بالاى دو جرز رواق به تچر موسوم است . لفظ تچر ، تجر يا طزر پارسى جديد ، اصلا بمعنى ( قصر زمستانى ) است . فى الحقيقه در ميان تمام ابنيه صفّه تنها اين بنا رو بجنوب مىباشد و اين كيفيّت در چنين آبوهوائى پرمعنى است . سطح قصر مربّع مستطيلى است ، كه به طول قرار گرفته و كف آن قريب سه مطر بالاتر از كف صحن است . دو پلّهكان كوچك برواقى ميرود ، كه داراى دو رديف چهار ستونى است . سه جدار رواق مزيّن بدر و پنجره و طاقچههاى متعدّدى است ، كه حجاريها و كتيبههاى فراوان بر آنها است و گويا سنگهاى تراشيده آنها اصلا صيقلى بوده . به همين جهت اين قصر را باصطلاح جديد ( آينهخانه ) ناميدهاند . در عقب رواق ، طالار مركزى است ، كه برحسب عادت مربّع است ، امّا سه رديف ستون دارد ، كه در هر رديف چهار تا است . بنابراين ، فاصلهء ميان ستونهاى رديفهاى عمودى ، كمتر از فاصله ميان رديفهاى افقى است .
نقشه بطور كلى بطرح هدش شبيه است و دو طالار اصلى را از سه طرف اطاقهاى