هركس از آنها ناخوش شود ، در بيغولهها منزوى شده ميخوابد و كسى نه بفكر مردهها است و نه مراقبتى نسبت بمرضى دارد . تمام هنديهائى ، كه ذكرشان گذشت ، قضاى حاجت را مانند حشم آشكارا مىكنند . رنگ پوست اين هنديها يكسان است يعنى مانند رنگ پوست اتيوپها است ( هرودوت بعض مردمان را ، كه در سواحل خليجپارس و سواحل هند سكنى داشتند ، چنين مينامد و گويد ، كه به اتيوپهاى افريقا شباهت دارند و ، چون اتيوپهاى افريقا را حبشى ميدانيم ، اينجا هم لابد بايد مردمانى را ، كه هرودوت توصيف مىكند ، حبشى بناميم . م . ) . تخم مردان ، كه از آن نطفهبندى مىشود ، در هنديها ، بر خلاف تخم ساير مردمان ، سفيد نيست ، بل سياه است . چنان كه پوست آنها هم سياه است . تخم اتيوپها همچنين است . اين هنديها در طرف جنوبى و خيلى دور از پارسيها سكنى دارند و هيچگاه تابع شاه پارس نبودهاند . هنديهاى ديگر در حدود شهر كاسپاتير و اراضى پاكتيا ، يعنى در شمال ساير هنديها مسكن گزيدهاند ( ظن قوى ميرود ، كه مردم پاكتيا نياگان پختوهاى افغاناند و مقصود هرودوت مردمى بوده ، كه در كنار رود سند به طرف شمال سكنى داشتند . م . ) . اينها از همهء هنديها جنگىترند و اينها طلاى هند را بدست ميآورند . در ولايت اين مردم كويرهائى است ، كه از ماسه پوشيده و در اين ماسهها حيواناتى هستند ، كه تقريبا ببزرگى سگاند و بزرگتر از روباه .
شاه از اين حيوانات چند رأس دارد . اين جانوران مانند مورچهها زمين را شكافته براى خود لانه ميسازند و خاك را بالا ميريزند . از اين حيث مانند مورچههاى يوناناند و به آنها هم شباهت دارند . هنديها براى بدست آوردن اين خاك بكوير ميروند .
ترتيب اين كار چنين است : عرابهاى را بسه شتر مىبندند . شترهاى جنبين نراند و شتر وسطى ماده . از ميان شترهاى ماده آن را ، كه بچه شتر شير - خوار دارد ، انتخاب ميكنند . بعد بر چنين شتر مادهاى شكارچى سوار مىشود .
اين شترها در تندروى از اسبها كوتاه نمىآيند ، ولى از اين حيث ، كه مىتوانند بارهاى سنگينترى ببرند ، بر آنها مزيت دارند . اين است ترتيب رفتن هنديها بكوير .
تاريخ ايران باستان ( تاريخ مفصل ايران قديم ) ( فارسى ) — صفحة 634
مساهمون: حسن پيرنيا ( مشير الدوله )
ص٦٣٤