فصل يازدهم تركمانان قراقويونلو ( 810 - 873 ) و آققويونلو ( 872 - 920 )
از اواخر دورهء سلطنت ايلخانان در ايران يك عدّه از تركمانانى كه در طىّ لشكركشيهاى مغول از حدود خوارزم و اطراف بحيرهء آرال و شرقى بحر خزر بآسياى غربى آمده و در شمال غربى و شمال الجزيره ساكن شده بودند بتدريج قدرت حاصل كردند و از فترتى كه بعد از مرگ ابو سعيد بهادر خان پيشآمد استفاده نموده بدست اندازى به اطراف و تصرّف بلاد پرداختند . مشهورترين اين طوايف چادرنشين تركمان دو طايفهاند يكى طايفهء قراقويونلو يعنى صاحبان گوسفندان سياه كه در شمال درياچهء وان سكونت داشتند ، ديگرى طايفهء آققويونلو يعنى صاحبان گوسفندان سفيد ساكن در ناحيهء ديار بكر . علّت تسميهء اين دو طايفه به اين دو اسم بقول بعضى بعلّت رنگ علمهاى ايشان و بگفتهء بعضى ديگر بسبب رنگ گوسفندان آنان بوده است . تركمانان قراقويونلو قريب نيم قرن زودتر از آققويونلو روى كار آمدند و ايشان كه پيرو مذهب شيعه بودند