لاريجان و مازندران و كبودجامه و استراباد و قصران لشكر فراهم آورده به سمت دهستان تاخت .
« 4 » در عهد حكومت مغولها مازندران بهفت تومان تقسيم شده بود : گرگان و موردستان يا موروستاق و استراباد و آمل و رستمدار و دهستان و روغد و سارستاق .
« 5 » قلعهء بزرگ پناهگاه قارنوندها كه ايشان از زمان قديم در تصرف داشتند فريم بود و آن مركز عمدهء جمعيت شهر سهمار يا شهمار بود كه در آنجا تنها مسجد جمعهء اين حدود وجود داشته است . رجوع شود به كتاب : لسترنج ص 372 بجاى شهمار شهمار نيز ثبت شده . ابن اسفنديار نام پريم و كميم را هم ذكر مىكند .
« 6 » ياقوت اسم شهر تمار را در مرز خراسان ذكر نموده . بعد شرز و دهستان را ، بعد ار الازد ( الازد را با كوه الارد مقايسه ميتوان كرد ) وندا هرمزد كوه و سپس كوه شروين بوده .
« 7 » من راجع به كوهى به اين نام تحقيقاتى كردهام ولى اطلاعى بدست نيامد تا روزى كه از كنار دريا در رانكو سفر ميكرديم قلهء كوهى پوشيده از برف در پشت جنگل در سمت شمالى جاده نمودار شد . از راهنماى خودمان اسم آن كوه را پرسيدم گفت « سومام موز . » گفتم « يعنى كوه سومام ؟ » جواب داد « البته ما در ولايت خودمان كوه راموز ميگويم . »
« 8 » گملن در سال 1771 ميلادى اسم سيزده ناحيه را برده است بندپى و على آباد را هم علاوه مىكند . تنكابن در آن موقع جزو گيلان بود و مشهدسر جزو بارفروش ( كتاب گملن 1770 - 1884 در 4 جلد )
« 9 » از قلهء دماوند كه بالاترين قلهء آن در حدود 6000 متر ارتفاع دارد و دودهاى آتشفشانى آن را مىپوشاند تا دامنهء كوه ، چهار پنج ناحيهء مختلف وجود
مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 226
مساهمون: ياسنت لويى رابينو
ص٢٢٦