در دو فرسخى آمل بوده . ظهير الدين نام فلاس را آورد كه در نيم فرسخى آمل سر راه ديلمان بوده . وى همچنين ميرانآباد را در سمت غربى آمل نوشته و قدرى دور تر در طرف مشرق مرانده كه دهكدهايست نزديك آمل در مغرب آن واقع بوده و ميزان ده كه نزديكى آن كركه پىدشت بوده .
ابن اسفنديار « 1 » دربارهء ماهانه سر كه بعدها محل مستحكمى براى استقرار فرمانروايان خاندان مرعشى مازندران شد ، مىنويسد : « پادشاهى كه ماهيهسر ( ماهنهسر ؟ ) نام داشته در محلى واقع در چهار فرسخى آمل مسكن داشت ، آنجا كه اكنون آسىويشه نام دارد و قصرش در دهكدهاى كه ويلير نام داشت و هنوز هم هست واقع بوده است . بين دهات كيلانكور و شيرآباد جنگل وسيعى است كه هم انبوه است و هم درختان بلند دارد و هنوز هم ماهيه سرى دز خوانده مىشود و در مجاورت آن خندق عميقى است پر از آب و علفهايى كه هرچه در آن بيفتد به كلى ناپديد مىشود » .
دهات لاريجان
( الف ) اميرى * يا پايين لاريجان ، احا * ، اخونزى ، الزم ( چراگاه ) ، اناربن * انجى ( چراگاه ) ، باغ چوپان * ، دينان * هفتهچال * ، ايليس * ، كل پاشا * ، لشلوار ، قلعه - درگاه * ، شاهاندشت * ، شنگلده « 113 » وانه .
( ب ) بالا لاريجان * ، ابهى * ، امراب * ، انگهمار ، اسك * ، ازو ، نبد قرفه * ، برف - آبپى * ، بستك * ، گرمابسر * و بهمنآباد * ، گرنا * ، گزنه ، گزانگ * ، گيلاس * ، ايرا * ، كندلو * ، كفاركلا * ، لسن * ، لزورك * ، ملارد * ، ملكآباد * ، ملهار * ، مون * ، نوا ، نياك * پايين كوه ، پلور * ، قرنگوم * ، رينه * ، ( كه در نزديكى آن قصر لوندر قرار دارد ) سعامك * ، شاسبپر * ، سياهگتو * ، زيار * .
هامش
( 1 ) - رجوع كنيد به ابن اسفنديار ص 37 - 38 .