تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 177

مساهمون:

ص١٧٧
( ج ) بهرستاق * : افن‌سر ، بايجان * ، بوالكلام * ، دركاس * ، هفت‌تنان * ، هلبه كلادوش ، خاف ، كرزك لوشلويى * ، لوط * ، محمدآباد ( قهوه‌خانه‌ايست ) ياتلينو ، مريجان * ، مه‌كتان * ، نوسر ، پنجاب * ، پردمه * ، ساروقاپى * . چراگاهها عبارتند از : فيكسره ، هجران ، ارنى ، لته‌پشت ، نى ، نيرين ، نوقلبان ، نوقگسر ، شيرسل ، سياه - كمربند ، زردل ، زر زمين . ( د ) ديلارستاق * : ديزان * ، فره * ، حاجى ديلا * ، حرمون * ، جوچار * ، كهررود * ، ( كهرود ) ، كيان * ، كرف * ، لهير * ، مله متكا * ، ماندر * ، ميانده * ، نونل * ( ناندل ) ، سردشت * ، تينه ، وركا ، ( كه فريدون در آنجا تولد يافته ) . ( ه ) درهء لار : يورت يا مراتع : چشمه شاه ، چهل چشمه ، گيلردك ، امامزاده ابن امام موسى ، خان احمد ، خانلر خان ، خرسنگ ، لته‌بند ، سه‌دره ، شاه . كاروانسراى سرخك ، بستك ( ارتفاع 8500 پا ) و سفيدآب كه سر راه طهران - بلده ، نور از طريق لشكرك واقع است دهكدهء نمك‌جاه نيز در درهء لار است . منوچهر مرزبان لاريجان قلعهء كهرود را كه بعدها به كارو معروف شد ( با كهررود مقايسه شود ) چنان آباد كرده بود كه در هر رشتهء صنفى و تجارت افرادى از هندوستان مصر و سوريه به آنجا آمده و اقامت گزيده بودند . دژ آن در سال ( 783 هجرى ) بوسيلهء سيد فخر الدين مرعشى تسخير گرديد و به حال ويرانى ماند تا بدست ملك كيومرث تعمير شد . ظهير الدين دژ فلول را در لاريجان ذكر نموده و ابن اسفنديار دهكده‌اى به همين نام ده فلول ياد كرده . راه باريكى بين آرم در هزار جريب به پردمه در لاريجان از طريق انجدان و آينده كوه وجود داشته . اسامى ذيل هم محلات لاريجان است سيووجه يا سياه وشه ( بين پل لهاش و پرسپ سر راه آمل به طهران ) زردبان ، چشته هارون ، علىآباد و پاسنگىكاه . در ديلارستاق منزلگاههاى : بوريا ، احيو ( چندين غار ) و احمدآباد هست .