تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
رستاق تعلق داشت درخت بلوط بزرگى در نقطه‌اى بنام شاه مزى بن بود . در زير اين درخت به مدت 12 سال افراسياب چادر برافراشت تا وقتى كه با منوچهر فرزند ايرج قرارداد صلح بست . نزديك ناتل دهكده‌اى بود باسم مندور و در همين محل دهكدهء ديگرى بنام نگارستان بود كه هر دو را ابن اسفنديار ذكر نموده است . ظهير الدين نام تميشان سر را برده كه از جمله دهات مشرق‌كچه رودبار نزديك مرز آمل و كمال كلاته كه اقامتگاه خاندان شيرايه كيا بوده است . وقتى كه حكومت از دست خاندان المؤيد باللّه گرفته شد ، اعقاب او در شيرايه كلاته اقامت گزيدند و در آنجا آنقدر ماندند تا سيدركابزن جد كياها سر بشورش بر - داشت و تنكابن و قسمتى از ديلمستان بانضمام شير رود و دو هزار را گرفت . فخر الدين بن قوام الدين مرعشى پس از فتح رستمدار واتاشان را در ناتل براى مقر خود برگزيد و از سارى و رستمدار افرادى فراهم و خندق عميقى دور شهر حفر كرد و اقامتگاه و حمامى براى خود و بازار و مسجدى جهت مردم ساخت . در تاريخ خانى نام قلعهء دوك كه مخروبه بود و بوسيلهء آقا رستم مازندرانى تعمير شده ذكر شده است . اين دوك شايد همان دون باشد كه در ناتل كنار است . در كتابها آمده است كه قصر درنا نيز مقر مستحكم فرمانروايان نور بوده است .

آمل

( الف ) بلده * : ( ب ) اهلم * ، آهن محله * ، آزادمان * ، بونده * ، چرين ده * ، داركلا * ، گالش‌پل ، هرپى ، جونىكاله ، كرچك * ، كلاده ، كلوده * ، خشت‌سر * ، خوردون‌كلا * ، كيلاپى ، محمود آباد ، مير علمده ، ملارم ، ناموس ده ، قلعه مرز ، شرفتى * و پرچين ده * ، شورستاق * ، سياركلا * ، سوراخ مازو * ، تليكه‌سر * ، ترسياب * ، تجنك * ، تولنده * ، ( بوليده ) ، يوسف آباد . ( ج ) چلاب * : بنقه ، چمه‌بن * ، دوران‌سر * ، جانگدار محله * ، كلوبند * ولوبا * ،