كرد بسيار ستم ليك چنان يارى نيست * كه بود يارى او كم ز ستمكارى او . . .
44 - سنجر كاشانى « 1 »
مير محمد هاشم كاشانى پسر مير حيدر معمايى ، متخلص به « سنجر » مانند پدر از شاعران معروف سدهء دهم و يازدهم هجريست . او بيشتر دوران شاعرى خود را در هند گذرانيده و در آنجا شهرت و اعتبار بسيار بهم رسانيده بود . ولادتش بسال 980 در كاشان اتفاق افتاد و همانجا دوران جوانى و يادگيرى را گذراند و هنگامى كه پدرش بهند مىرفت ( 999 ه ) او نوزده ساله بود و چون به بيست و سه سالگى رسيد ( يعنى در سال 1003 ه ) بسنت پدر راه هند پيش گرفت و به « اگره » پايتخت جلال الدين اكبر رفت « 2 » ، و در دربار آن
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* هفت اقليم ، تهران ، ج 2 ص 468 - 469 .
* تذكرهء ميخانه ، تهران ، ص 321 - 350 .
* صحف ابراهيم ، خطى .
* رياض الشعراء ، خطى .
* هفت آسمان ، ص 153 - 154 .
* سرو آزاد ، ص 26 - 27 .
* تاريخ نظم و نثر در ايران ، ص 420 .
* آتشكده ، بمبئى ، ص 244 .
* مآثر رحيمى ، ج 3 ص 734 .
* فهرست ريو ، ج 2 ، ص 675 .
* ايضاح المكنون ، ج 1 ، ستون 509 .
( 2 ) - با اين حال بنابر آنچه در مآثر رحيمى و در آيين اكبرى مىبينيم مهاجرت سنجر مربوط به پيش از اين تاريخ دانسته و حتى گفته شده است كه او در سال 1000 بامر اكبر زندانى شد .