تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 488

مساهمون:

ص٤٨٨
و
رَبَّنا هَبْ
لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ - الفرقان / 74 ( اين آيه دعاى - عباد الرحمن - است كه تمام صفات و رفتار فردى و اجتماعى آنها در سوره فرقان بيان شده ) . و
هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً
- آل عمران / 8 و
هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي
- الصاد / 35 ( دعاى حضرت سليمان است كه كشوردارى را با پيامبرى انجام داد ) . وَاهِب - وصف خداى تعالى است ، وَهَّاب - يعنى خداوند همه را به استحقاق مىبخشد .
إِنْ وَهَبَتْ
نَفْسَها - الاحزاب / 5 انهاب - قبول بخشش . در حديثى آمده است كه پيامبر فرموده : ( تصميم دارم كه به غير از قرشى يا انصارى يا ثقفى از ديگرى بخششى و هبه‌اى نگيرم و نپذيرم .

وهج

: وَهَج از آتش گرمى و روشنائى گرفتن ، وَهَجَان - هم به همين معنى است . در آيه فرمود :
وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً
- النباء / 13 يعنى خورشيد را نورانى و روشن آفريديم ، وَهَجَتِ النارُ - تَوْهَجُ ، و وَهَجَ يَهِجُ - و يَوْهَجُ و تَوَهَّجَ الجوهرُ - يعنى درخشيد ( مرواريد روشن و درخشنده ) .