وفي
: وَافِي چيزى است كه به تمام و كمال رسيده باشد ، مىگويند - درهم وَافٍ و كيلٌ وَافٍ - پول و وزنى كامل و تمام - أَوْفَيْتُ الكيلَ و الوزنَ - تمام و كمال وزن كردم و پيمانه نمودم . خداى تعالى فرمود :
وَ أَوْفُوا
الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ - الاسراء / 35 وَفَى به عهده يَفِي وَفَاءً و أَوْفَى - بعهدش وفا كرد و آن را نشكست ، ضد و نقطه مقابل وفا - غدر و مكر و نيرنگ است كه دلالت بر پيمان و عهدشكنى دارد كه همان ترك عهد و بىوفائى و فريب است .
آمدن قرآن و نزول آن براى انسانها با وفاى بعهد آورده شده ، در آياتى خداى تعالى فرموده :
وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ
بِعَهْدِكُمْ - البقرة / 40 و
وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ
- النحل / 91 و
بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى
- آل عمران / 76 و
وَ الْمُوفُونَ
بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا - البقره / 177 و
يُوفُونَ
بِالنَّذْرِ - الانسان / 7 و
وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ
- التوبة / 111 و
وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى
- النجم / 37 پس تَوْفِيَة - يعنى كوشش نمودن در آنچه كه خواسته شده كه حضرت ابراهيم عليه السّلام به آنها عمل كرد .
چنان كه در آيه زير به آن اشاره نموده كه :