هم روايت شده است كه از همان معنى - سَوْرَة - يعنى خشم و غضب است ( نه با تنگدلى ، و نه در آن خشم و غضبى است ) .
سوط
: السَّوْط ( تازيانه ) يعنى پوست و چرمى نازك و بهم تابيده و بافته شده كه با آن كسى را مىزنند و اصل - سوط - آميختن بعضى از چيزى با بعض ديگر آن است .
سُطْتُهُ و سَوَّطْتُهُ : آنها را بهم آميختم و بافتم .
پس تازيانه از اين جهت - سوط - ناميده شده كه رشتههاى چرمش به يكديگر و بهم تابيده شده .
آيه : (
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ
- 13 / فجر ) تشبيه به عذابى است كه در دنيا با تازيانه انجام مىشود و گفته شده اشاره به انواع عذابهايى است كه با هم آميخته است .
و در آيهء (
حَمِيماً وَ غَسَّاقاً
« 1 » - 25 / نباء ) هم به آن معنى اشاره شده است .
سوع
: السَّاعَة : جزئى است از اجزاء زمان كه به قيامت تعبير شده است در آيات : (
اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ
- 1 / قمر ) و (
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ
- 117 / اعراف ) و (
وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ
- 24 / لقمان ) .
قيامت هم بخاطر سرعت حسابرسى اعمال با واژه - ساعة - كه بسرعت در گذر است تشبيه شده ، چنان كه گفت : (
وَ هُوَ أَسْرَعُ الْحاسِبِينَ
- 62 / انعام ) و يا آنچه كه در آيات :
(
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها
- 46 / نازعات ) و (
لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ
- 35 / احقاف ) و (
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ
- 12 / روم ) كه قيامت را با آن سرعت در گذران زمان
هامش
( 1 ) ترجمه آيه چنين است : دوزخ كمينگاهى است كه سر انجام طاغيان و سركشان از فرمان الهى است و مدّت زيادى در آنجا درنگ خواهند كرد ، خنكى و نوشيدنى جز آب جوشان و آميخته و چركين نچشند و اين پاداش و فرجام اعمال آنهاست كه از حسابش و سرانجامش باك نداشتند و آيات الهى را لجوجانه و گستاخانه تكذيب نموده و دروغ مىپنداشتند .