وَ أَجْزَلَ لَكُمُ الْعَطاءَ وَ كُنْتُمْ عَنِ الْحَقِّ غَيْرَ بِطاءٍ وَ أَنْتُمْ لَنا فُرَطاءُ وَ نَحْنُ لَكُمْ خُلَطاءُ فِى دارِ الْبَقاءِ وَ السَّلامُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ .
پديدههاى غير عادى هنگام شهادت امام حسين عليه السلام
بنا به نقل بسيارى از مورخان و محدثان شيعه و سنى ، پس از شهادت امام حسين ( ع ) اوضاع جوى دگرگون شد و از آسمان خون باريد .
بخارى به نقل از سليم القاص گويد : روزهاى - يا روز - قتل حسين بر ما خون باريد . « 1 »
ابونعيم به نقل از نضره ازدى گويد : هنگام شهادت حسين ( ع ) آسمان خون باريد و چون شب را به صبح آوردم ديدم كه كاسه و كوزههاى ما پر از خون است . « 2 »
آنگاه ابن حجر مىنويسد كه طبق برخى از روايات ، در آن روز آسمان چنان سياه شد كه ستارگان پديدار شدند و هر سنگى را كه از زمين بر مىداشتند در زير آن خون تازه ديده مىشد .
از زُهرى نقل شده است كه در سرزمين شام هر سنگى را از زمين بر مىداشتند ، زير آن خون بود ؛ و هر سنگريزهاى را كه در بيت المقدس بر مىداشتند زيرش خون تازه بود .
همو به نقل از ابو قُبيس گويد : هنگامى كه حسين ( ع ) به شهادت رسيد ، خورشيد كسوف كرد ، چنانكه ستارگان نمودار شدند . « 3 »
از ام سلمه نقل شده است : هنگامى كه حسين ( ع ) به شهادت رسيد ، از آسمان بر ما خون باريد . همچنين از بانويى به نام امّ سالم نقل شده است كه هنگام شهادت امام حسين ( ع ) بر خانهها و ديوارها از آسمان بارانى خونمانند باريد . همو گفته است كه اين
هامش
( 1 ) - التاريخ الكبير ، بخارى ، ج 4 ، ص 129 . توجه به روايتهايى كه از اين پس نقل مىشود نشان مىدهد كه چگونه بخارى به پيروى از حرير حميصى از نقل واقعيات مربوط به فضايل امام حسين ( ع ) ناتوان است .
( 2 ) - ر . ك . ينابيع المودة ، قندوزى ، سليمان ، 320 ، سبط بن جوزى نيز در كتاب مرآة الزمان ( ص 102 ) اين روايت را نقل كرده است ؛ و سپس به ذكر چهار نشانهء ديگر مىپردازد و به نقل ابن سيرين مىنويسد : « پيش از شهادت امام حسين ( ع ) ، قبل از طلوع و پس از غروب خورشيد در آسمان سرخى ديده نمىشد » . نيز ر . ك . ابونعيم ، دلائل النبوة .
( 3 ) - اين روايات را محب الطبرى در اواخر عنوان « ذكر كرامات له ( ع ) و آيات ظهرت لمقتله رضى اللَّه عنه » نقل كرده