فرمان شاه سلطان حسين
از ابتداى شش ماهه بارسئيل ، مليك فرنگى ريختهگر را در سلك عمله [ 1 ] قورخانهء سركار خاصه [ 2 ] منتظم و مبلغ بيست تومان تبريزى مواجب و مقدار نيم قاب جيره [ 3 ] در وجه او شفقت فرموديم . رفعت و اقبال پناه مقرب الخاقان ، حاج الحرمين الشريفين ناظر بيوتات سركار خاصهء شريفه مقرردارد كه صاحب جمعان بيوتات جيرهء مزبور را روز به روز موافق معمول مهمسازى و مشرفان در روز نامجات عمل نمايند . مستوفيان عظام رقم اين فطه [ 4 ] را در دفاتر خلود ثبتنموده وجه مواجب او را سال به سال به دستور امثال و اقران از قرار تصديق ريش سفيدان تنخواه داده موقوف ندارند و در عهده شناسند .
تحريرا فى شهر رمضان المبارك سنه 1122 [ * ]
هامش
( 1 ) - عمله جمع عامل است به معناى كارگران . امروزه در ايران اين كلمه به معناى مفرد به كار مىرود .
( 2 ) - سركار خاصه به معناى دستگاه سلطنت است .
( 3 ) - در مورد جيره ، پررا فائل دومان ، در كتاب خود به نام در وضع ايران در سال 1660 مىنويسد : « اغلب صاحب منصبان داراى جيرهاى نيز مىباشند .
يعنى علاوه بر حقوق ، جيرهاى هم دريافت مىدارند . به ايشان به صورت پخته يا خام ، هرطور كه مايل باشند خوراك داده مىشود كه به خانهء خود ببرند اين جيره شامل فلان مقدار نان ، فلان مقدار گوشت ، برنج ، ادويه ، كره ، فلفل چوب ، پياز ، نمك است كه يكى معادل نيم ظرف ديگرى ربع ظرف و سومى يك ظرف كامل جيره دارد . مقدار اين ظروف معين است . به اين معنى كه از هر چيز به نسبت خاص داده مىشود و شامل مجموع آن چيزهايى است كه براى طبخ پلو ضرورت دارد . »