تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1105 تا 1135 ق ) ( فارسي ) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢

فرمان شاه سلطان حسين [ 1 ] ( صورت طغرا )

محمد على سيده النساء حسن حسين على محمد جعفر موسى على محمد على حسن محمد . المؤيد من عند الله ابو - المظفر شاه سلطان حسين الصفوى الموسوى الحسينى بهادرخانى سوزوميز الحكم لله العلى الكبير [ پادشاه والاجاه سكندر بارگاه خورشيد كلاه اسلام‌پناه [ 2 ] ] بيگلربيگيان ظفر قران نصرت آيين و وزراى ملك‌آراى كفايت گزين و عمال خجسته اعمال ديوانى و متصديان اشغال و مهام سلطانى بدانند كه درين ايام سعادت فرجام ، اعلى حضرت آسمان بسطت ثريا منزلت سپهر رفعت خورشيد افاضت ، مشترى سعادت بهرام صولت ناهيد بهجت ، علم افراز عرصهء داورى ، چراغ افروز محفل قيصرى ، سلطان البرين و البحرين ، ثانى اسكندر ذى القرنين ، خادم الحرمين الشريفين [ 2 ] نامهء مودت طراز نامى و صحيفهء لازم الاعزاز گرامى ، مصحوب عمدة الامراء و الاكابر ، جامع المعالى و المفاخر ، معتمد درگاه رفيع قيصرى ، محرم بارگاه منيع اسكندرى ، درى احمد افندى ، به اين ديار عظمت و اقتدار فرستاده مرقوم قلم صداقت رقم فرموده بودند كه فى ما بين آن پادشاه اسلام‌پناه و فرمان فرماى آلمان كه قرال نمسه نيز مىگويند ، بعد از نزاع و جدال مصالحه واقع شد . آن پادشاه فرنگستانيان پناه به آن سلطان البرين و البحرين اظهار نموده‌اند كه تجار خيرمدار ايران هرگاه خواهند امتعه به ولايات مشار اليه برند از هشترخان و ساير طرق عبور و مرورمىنمايند و چون مسافت طرق مزبور بسيار بعيد و مخاطرات و مفاسد در آن طرق شديد است ، در عرض راه زحمات بسيار و متاعب بىشمار مىكشند و به اين جهت امتعهء ايران كه اهل ولايت قرال
اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1105 تا 1135 ق ) ( فارسي ) — صفحة 162 | عبد الحسين نوائى