جواب شاه عباس به نامهء سلطان مراد بخش « 1 »
شميم بهارستان حدايق دوستى جاويدانى ، شمع انجمن افروز ابد فروغ الفاظ و معانى ، خلف صدق آباى دانش و امهات فرهنگ ، فروغ بخش ديدهء هفت اورنگ ، اعنى نامهء مودت ختامه ، در وقتى كه ابواب فتوحات الهى بر چهرهء آمال و امانى باز و ازهار حدايق كامجويى در اهتزاز بود ، فيض ورود ارزانى داشته بزم يكجهتى را عنبر شميم و محفل يگانگى را غاليه نسيم گردانيد . آنچه در باب قضيهء ناگزير پادشاه غفران پناه خلد آرامگاه زبانزد خامهء مطلب نگار شده بود موجب ملال ضمير آسمان اساس قدر شناس گرديد . آرى بناى كاخ مردم نشين هستى را بر آب روان و عمر گذران نهادهاند و افراد موجودات و آحاد مكونات را صداى عام ارتحال و انتقال داده و هر گاه به نظر تحقيق و ديدهء تأمل ملاحظه كرده شود ، اين امور مكروه نما در كارخانهء حكمت بالغهء مصلحت سنج امور عين خير و محض صواب و صلاح است . چه تا گريبان اكمام به دست نسايم بهارى چاك نگردد و دانه از اوج عزت به ميانجى حارثان در مغاك نرود ، شكوفه را اكليل اعتبار بر سر گذاشته و سبزه را علم سبز از خاك برخاسته نمىگردد و از آمد و رفت انفاس گرامى پيداست كه گرد وجود به نسيم حوادث متلاشى و متفرق و لباس هستى كه به رشتهء بىبقايى و بىثباتى دوخته شده متمزق مىگردد و درين حال شيوهء بيدار دلان و دانش اندوزان است كه در حين وقوع اين قسم امور منهل عذب تسليم و رضا به سبب اضطراب و شوريدگى گل آلود و كدورت اندود نساخته فرمان حضرت يزدان را به دل و جان اذعان نمايد و زبان به حمد سگالى و سپاسدارى جناب كبريا گشايند . اشعارى كه در باب
هامش
( 1 ) - عنوان در منشآت : « مسودهء جواب مكتوب سلطان مراد بخش »