تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — صفحة 358

مساهمون:

ص٣٥٨
سربستان شد . هر چند ژان دو هونياد ابتدا ايستادگى كرد ولى ، به علت اختلاف مذهبى مردم سرب و مجار ، سربىها هونياد را همراهى نكردند و بهشتاد هزار دوكا خراج ساليانه راضى شدند . سال بعد سلطان با پنجاه هزار سپاهى و سيصد توپ بدون مقابله با كسى سفر جنگى در خاك سربستان از جنوب بشمال نمود . سپس شهر بلگراد را محاصره كرد ولى بمناسبت دخالت هونياد و دفاع شديد او موفق بتسخير شهر نشد ، منتهى هونياد در ضمن اين محاربات مجروح شد و 20 روز بعد از رفع محاصره مرد و عثمانيها مرگ او را غنيمت شمرده سراسر سربستان را تصرف كردند ( 1458 - 1460 ) و استقلال سرب بالكل از ميان رفت . در سال 1460 متعاقب شورش در منطقهء موره ، سلطان آن ناحيه را قطعا در تصرف گرفت و متعاقب آن به اسفنديار امير سينوپ پيشنهاد تسليم كرد و چون او تسليم شد سلطان در ازاء اراضى پهناورى در مملكت
Bosine
( جزئى از يوگوسلاوى فعلى ) به دو داد و بعد متوجه طرابزون شد و بى مقاومتى پادشاه آن
David Comnene
را با زن و هشت فرزند بقسطنطنيه كه پايتخت عثمانى شده بود روانه كرد . چون امير افلاق ( والاشى ) نسبت بمردم و نمايندگان سلطان قساوت شديد بخرج داده بود ، سلطان با صد و پنجاه هزار سپاهى ببخارست پايتخت او حمله برد . ولاد
Vlad
چهارم ملقب به
Dracul
كه تركها او را ( دره قول يعنى شيطان ) مىگفتند متوارى شد و سلطان حكومت را ببرادر او داد . در سال 1464 ناحيه بسنه ( بشناق ) بالتمام جزو متصرفات عثمانى شد . در سال 1463 جنگ با ونيزيها شروع شد . هر چند ونيزيها در موره و يونان پيشرفتهائى كردند ولى بالاخره شكست يافتند و يكسال فيما بين مصالحه شد و بعد از يكسال باز جنگ در گرفت و جزاير مديترانه كه پايگاه ونيزيها بود بدست تركها افتاد . در آسيا حكومت نشين قرامان متعاقب مجادله افراد آن خانواده ضميمهء ولايات عثمانى شد و اوزون حسن تركمان نيز درهم شكسته شد هر چند كه در بغدان
Moldavie
عساكر عثمانى به سختى و مكرر از
Etienne IV
شكست خورده تلفات فاحشى دادند ولى ناحيهء قرم و شهر كافا را از ونيزيها در شمال درياى سياه و در 1477 نواحى
Croatie
و
Dalmatie
را گرفت و ونيزيها كه خطر را نزديك جمهورى خود ميديدند با تسليم شهر
( Kruje - ) Croia
قبول اطاعت كردند . سلطان تسليم شهر
اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — صفحة 358 | عبد الحسين نوائى