سپس آسياى صغير توسط اقوام چادرنشين ترك و كرد و يوروك « 1 » مورد حمله قرار گرفت اما سواحل غربى آن وضع يونانى خود را حفظ كرد و در دست دولت بيزانس بود .
بعد از آن صليبىها به آسياى صغير روى آوردند و از قرن دوازدهم تا پانزدهم در آنجا به كشمكشهايى پرداختند . سپس نوبت به تركان عثمانى رسيد و آنان آسياى صغير را به ولايتهايى تقسيم كرده و فرمانروايانى از پادشاهان به عنوان بيگلربيگ بر آن ولايات گماشتند ، و سپس آن را به مناطق نظامى به نام سنجاق تقسيم كردند .
در آغاز قرن پانزدهم تيمورلنگ گوركانى به آسياى صغير حمله آورد و ايلدروم بايزيد پادشاه عثمانى را شكست داد . ولى تسلط او بر آن ناحيه طولى نكشيد و ديگرباره عثمانيان بر اوضاع مسلط شدند و از طرف شرق تيموريان و از طرف غرب دولت بيزانس را شكست دادند و سرانجام در سال 1453 ميلادى شهر قسطنطنيه به دست سلطان محمد دوم معروف به فاتح سقوط كرد ، و عثمانيان وارث دولت بيزانس گشتند .
در تاريخ هيچ واقعهاى جالبتر از فتح قسطنطنيه نبود . با اين فتح بزرگ كه به دست تركان انجام گرفت نقطهء عطف شگرفى در تاريخ جهان پديد آمد و طومار عصر قرون وسطى درنورديده گشت و اين واقعه مبداء تاريخ قرون جديد بشر گرديد « 2 » .
آسياى صغير در دورهء هخامنشى
آسياى صغير در اين دوره مركب از ده خشتره يا ساتراپى بود كه سه در مغرب و دو در مركز و دو در جنوب و سه در شمال قرار داشت . اينك ما به شرح آن ساتراپنشينهاى هخامنشى مىپردازيم :
1 . ليديه « 3 »
ليديه كه در تورات نام آن لودى آمده و نام سابق آن مئونى « 4 » بوده در كتيبههاى داريوش نام آن اسپردا « 5 » ياد شده است . اين ساتراپنشين از طرف جنوب به رود مئاندر « 6 » و از مشرق به فريگيه « 7 » و از شمال به ميسيه « 8 » و از مغرب به ايونى « 9 » محدود مىشد .
كوههاى معروف آن تومولوس « 10 » و مسوگى « 11 » نام داشت كه به جهت مناظر باصفا و
هامش
( 1 ) -Yuruks( 2 ) -Grand Larousse encyclopediquel 960 Tome I , Asie Mineur , P . 635 ; Anatolie . P . 380 ;Ramsay , W . M . The Historical Geography of Asia Minor , Ammsterdam , 1962 , P . 23 - 26( 3 ) -Lydie( 4 ) -Meonie( 5 ) -Sparda( 6 ) -Meandre( 7 ) -Phrygie( 8 ) -Mysie( 9 ) -Ionie( 10 ) -Tamolus( 11 ) -Mesogis