« ديولك » به فتح واو و لام مىخوانند .
( 42 ) ص 87 س 15 : و تا آن محل از فترت كفار خراب و باير مانده بود يعنى تا آنوقت . مؤلف مكررا كلمهء « محل » را به معنى « وقت » بهكار برده است .
( 43 ) ص 88 / حاشيه عدد يك از اول حاشيه افتاده است .
( 44 ) ص 91 س 1 : ميل او داشت يعنى ميل آن داشت .
( 45 ) ص 92 س 2 و 3 و 7 : مؤلف احياء الملوك مرگ ملك نصير الدين را روز شنبهء چهاردهم ربيع الاول سنهء ثمان و عشرين و سبعمايه ضبط كرده است و شاعرى روز مرگ او را چهارشنبه چهاردهم ربيع الاخر سنهء 718 به نظم درآورده است . اگر پيش از « شنبه » در قول مؤلف احياء الملوك كلمهء « چهار » اضافه شود و سال مرگ ملك نصير الدين را به جاى ثمان و عشرين « ثمان عشر » تصحيح كنيم شايد بتوان جمع ميان اين دو گفته كرد .
( 46 ) ص 92 س 12 : شاعر مرگ شاه على پسر ملك نصير الدين را در زمان حيات پدر در قاين به سال 730 بهنظم درآورده است . اگر تاريخ صحيح مرگ پدر سال 718 باشد چگونه پسر در 730 در زمان حيات پدر فوت شده است . شايد سال 703 را بتوان سال مرگ شاه على دانست . وزن شعر نيز با اين تغيير برجاست .
( 47 ) ص 92 س 19 : مؤلف در وسط همين صفحه مىگويد كه شاه على در زمان حيات پدر در پاى قلعهء قاين كشته شده است ولى پس از فوت پدر ولايت اوق را سهم او دانسته و به حكمروائى گماشته است .
( 48 ) ص 94 سطر دوم حاشيه : قاعدة به جاى قاعدتا
( 49 ) ص 95 س 12 : لشكر را بداريد كه من نزديك [ حاكم ] هرات روم و او را از اين كردار نصيحت كنم .
( 50 ) ص 95 س 8 : كرغ كرد . هردو كلمه به ضم كاف است . كلمهء اول در لغت محلى به معنى گودال است . يعنى گودال منسوب يا متعلق به كرد .
( 51 ) ص 98 س 21 : قلعهگاهى با گاف غلط و قلعه كاهى با كاف صحيح آنست .
امروز اين محل را « قلعهكه » گويند .
( 52 ) ص 101 س 23 : خواجه سنگان . امروز محلى نزديك زاهدان به نام سنگان معروف است .
( 53 ) ص 108 س 1 : واو ميان دو كلمهء كمر و شمشير زائد است .
( 54 ) ص 110 س 8 و 9 و 10 : امير ساقى همان امير سابق امير جمال است .
( 55 ) ص 112 س 2 : نوده فراه قريهايست به فاصلهء
احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — صفحة 536
مساهمون: شاه حسين بن غياث الدين محمد
ص٥٣٦